II SAB/Bd 113/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. i R. R. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia odrzucić skargę. Pismem z [...] grudnia 2019 r. K. R. i R. R. (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...] (dalej: "organ") w przedmiocie zwrotu nieruchomości. Pismem z 10 stycznia 2020 r. wezwano skarżących do udzielenia informacji, czy przed wniesieniem skargi, składali ponaglenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że z takim ponagleniem nie występowali. W zakreślonym przez Sąd terminie, skarżący nie udzielili odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.). Według art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wystąpili z ponagleniem do organu wyższego stopnia na bezczynność organu. Ponaglenie, o którym mowa, zgodnie z art. 37 § 1 Kpa i art. 128, art. 129 w zw. z art. 144 Kpa powinno być bowiem skierowane do organu wyższego stopnia nad organem, który niezałatwił sprawy w terminie – za pośrednictwem organu, którego bezczynności ponaglenie dotyczy – i winno z niego wynikać co najmniej niezadowolenie ze stanu bezczynności. Oznacza to, że skarżący składając niniejszą skargę do sądu administracyjnego nie wyczerpali przysługującego im w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. Jedynie na marginesie należy zauważyć, że z ponagleniem na bezczynność strona może wystąpić do organu administracji publicznej wyższego stopnia w każdym czasie, a fakt odrzucenia skargi z powodu niedopełnienia tego warunku nie stoi na przeszkodzie ponownemu wystąpieniu ze skargą na bezczynność organu administracji publicznej przez tą samą osobę, jeśli w późniejszym czasie warunek ten zostanie spełniony. W oparciu o powyższe, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.