II SAB/Bd 117/12

Dnia 12 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Wojciech Jarzembski sędzia WSA Joanna Brzezińska Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 12 grudnia 2012 roku sprawy ze skargi J. G. i B. G. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia na działce nr 1 w [...] postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Wójta Gminy [...] solidarnie na rzecz skarżących kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. i B. G. wnieśli skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] (zwanego dalej "Wójtem"), zarzucając naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § 1 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), przez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji "Budowa budynku chlewni w systemie chowu na rusztach wraz z obiektami towarzyszącymi tj. 6 silosami paszowymi o poj. 15 ton, chlewni dla obsady 266 DJP tuczników" na działce nr 1 w miejscowości[...]. Skarżący wnieśli jednocześnie o zobowiązanie Wójta do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi oraz zobowiązanie Wójta do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie. W uzasadnieniu skarżący wskazali, iż wnioskiem z dnia [...] r. wystąpili do Urzędu Gminy w [...] o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji pod nazwą "Budowa budynku chlewni w systemie chowu na rusztach wraz z obiektami towarzyszącymi tj. 6 silosami paszowymi o poj. 15 ton, chlewni dla obsady 266 DJP tuczników" na działce nr 1 w miejscowości[...]. Decyzją z dnia [...] r., Wójt Gminy[...], odmówił ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (w skrócie: "SKO") we [...] decyzją z dnia[...] uchyliło decyzję Wójta i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Ponieważ Wójt w obowiązującym go terminie przewidzianym w k.p.a. nie załatwił sprawy, skarżący w dniu [...] r. złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. SKO we [...], postanowieniem z dnia [...]r. uznało zażalenie za uzasadnione oraz wyznaczyło termin załatwienia sprawy: do dnia 30 czerwca 2011 r. W dniu [...] r. Wójt wydał decyzję o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań wyrażenia zgody na realizację przedsięwzięcia., lecz na skutek jej zaskarżenia, decyzją z dnia [...] r. SKO we [...] uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozstrzygnięcia organowi I instancji. W dniu [...] r. Wójt wydał następną decyzję - nr [...] o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań wyrażenia zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia, która także została zaskarżona przez inwestorów. [...] r. SKO we [...] decyzją nr [...] uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozstrzygnięcia organowi I instancji. Z uwagi na niezałatwienie sprawy w terminie skarżący pismem z dnia [...] r. złożyli zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, które zostało uwzględnione przez SKO we [...] - w dniu [...] r. Kolegium wydało postanowienie nr [...]uznając zażalenie za uzasadnione oraz wyznaczając termin załatwienia sprawy - 14 dni od dnia doręczenia postanowienia. Mimo upływu tak zakreślonego przez organ wyższej instancji terminu - Wójt nie wydał stosownego aktu administracyjnego, co w ocenie skarżących oznacza, że do chwili złożenia przedmiotowej skargi, wniosek nie został rozpoznany, a organ naruszył art. 35 § 3 k.p.a., który określa maksymalny termin załatwienia sprawy, jak również naruszył zasadę zaufania obywateli do organów administracji zawartą art. 8 k.p.a. oraz zasadę szybkości postępowania zawartą w art. 12 § 1 k.p.a. Odpowiadając na skargę, Wójt wniósł o jej oddalenie. Organ podniósł, że mając na uwadze wskazania SKO we [...] zawarte w decyzji z dnia [...] r. dąży do dokładnego i rzetelnego rozpatrzenia wniosku skarżących. Przedmiotowa inwestycja w ocenie organu wymaga szczegółowej analizy – planowana inwestycja jest zlokalizowana w sąsiedztwie Obszaru Chronionego Krajobrazu "[...]", w odległości około 2800 metrów od brzegów jeziora [...] i w odległości około 6000 metrów od brzegów jeziora [...] oraz w odległości około 2500 metrów od ujęcia zbiorowego zaopatrzenia ludności, a ponadto nie sposób pominąć protesty 60 mieszkańców wsi [...] i 81 mieszkańców wsi[...]. Szczegółowa analiza jest konieczna gdyż inwestycja jest zakwalifikowana do przedsięwzięć zawsze mogących oddziaływać na środowisko - jest przedsięwzięciem wymienionym w § 2 ust. 1 pkt 43 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 r. Nr 257 poz. 2573 ze zm.) Tego typu inwestycje muszą być też zgodne z polityką przestrzenną gminy [...] określoną w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] (uchwała Rady Gminy [...] Nr XXIX/120/97 z dnia 19 listopada 1997 r.). Konieczne jest zatem w ocenie organu, zbadanie wpływu budowy chlewni w szczególności na: zachowanie walorów krajobrazowo - turystycznych gminy, zrealizowanie celów gminy określonych w dokumentach strategicznych oraz aktach prawa miejscowego, rozwój turystyczny, rekreacyjny i kulturowy gminy. Mając powyższe na uwadze, organ doszedł do wniosku, iż zachodzi potrzeba przeprowadzenia kontrraportu oddziaływania na środowisko, ponieważ raport przedstawiony przez wnioskodawców nie wyjaśnia wszystkich wątpliwości. Oczekiwanie na sporządzenie raportu spowodowało przeciągnięcie się w czasie postępowania, co jest w ocenie organu zrozumiałe i o tej okoliczności strony postępowania były informowane. Organ podkreślił, że nie był w stanie, bez kontrraportu wydać decyzji, bowiem gdyby zaniechał przeprowadzenia omawianego dowodu, naraziłby się na ewentualne uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez SKO, co znów znacznie przedłużyłoby całe postępowanie. Na wezwanie Sądu w dniu [...] r. Wójt przesłał kopię decyzji z dnia [...] odmawiającej ustalenia środowiskowych uwarunkowań wyrażenia zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą "Budowa budynku chlewni w systemie chowu na rusztach wraz z obiektami towarzyszącymi tj. 6 silosami paszowymi o poj. 15 ton, chlewni dla obsady 266 DJP tuczników" na działce nr 1 w miejscowości [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie podlega umorzeniu. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; zwanej w skrócie "p.p.s.a.") kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a P.p.s.a., a więc m. in. w sprawach, gdy organ pozostaje w bezczynności w wydaniu decyzji (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Należy zwrócić uwagę, że ww. art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. odróżnia skargę na bezczynność od skargi na przewlekłość postępowania. Przewlekłość w prowadzeniu postępowania wystąpi wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 k.p.a. ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje zatem wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2012 r., opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - w skrócie "CBOSA", dostępnej poprzez stronę internetową http://orzeczenia.nsa.gov.pl/) W przedmiotowej sprawie jednakże skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli skargę na bezczynność organu. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi natomiast w sytuacji, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji czy innego aktu. W sprawie o bezczynność istotną kwestią jest zatem to, czy doszło do wydania decyzji (innego aktu) oraz czy istniały uzasadnione przeszkody w wydaniu decyzji (innego aktu) - a nie sam sposób prowadzenia postępowania przez organ. W przedmiotowej sprawie Sąd nie może uwzględnić skargi na bezczynność na podstawie art. 149 p.p.s.a. przez nakazanie określonego działania, gdyż organ wydał żądaną decyzję, a więc nie jest już bezczynny. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W ocenie Sądu, postępowanie sądowoadministracyjne w rozpoznawanej sprawie stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z wydaniem przez Wójta Gminy [...] ww. decyzji z dnia [...] dotyczącej inwestycji planowanej na działce nr 1 w [...]. Należy bowiem zgodzić się ze stanowiskiem zawartym w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 (opubl. w ONSAiWSA z 2009 Nr 4 poz. 63 oraz w CBOSA), że art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a. - organ wyda akt, co do którego pozostawał w bezczynności. Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wobec wydania aktu przez organ, stanowiącego o bezprzedmiotowości postępowania oznacza, że przegraną stroną procesu jest organ, który w wyniku wniesienia skargi przez stronę usunął stan niezgodności z prawem. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Taka sytuacja ma miejsce także w przedmiotowej sprawie. Jeżeli bowiem po wniesieniu skargi na bezczynność organ zadziałał wydając akt administracyjny, to należy uznać, ze działanie to miało miejsce w warunkach określonych w art. 54 § 3 p.p.s.a.