II SAB/Bd 120/17

WyrokWSA w Bydgoszczy2018-01-16

Skład orzekający: Jarosław Wichrowski, Anna Klotz, Joanna Brzezińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ pozostaje w bezczynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 PPSA, jeśli wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej przed wniesieniem skargi na bezczynność?
Ratio decidendi
Organ nie pozostaje w bezczynności, jeśli przed wniesieniem skargi na bezczynność wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej, nawet jeśli skarżący kwestionuje zasadność tej decyzji. Wydanie decyzji, nawet negatywnej, stanowi załatwienie wniosku i wyłącza możliwość stwierdzenia bezczynności organu.
Stan faktyczny
Skarżący D. Z. wniósł skargę na bezczynność Miejskiego Zarządu Dróg w T. w sprawie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej kosztów związanych z postępowaniami dyscyplinarnymi. Organ wezwał skarżącego do wykazania szczególnego interesu publicznego, uznając wniosek za dotyczący informacji przetworzonej. Następnie organ wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. [...] II SAB/Bd 120/17 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski Sędziowie sędzia WSA Anna Klotz (spr.) sędzia WSA Joanna Brzezińska Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kloska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi D. Z. na bezczynność Miejskiego Zarządu Dróg w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. II SAB/Bd 120/17 UZASADNIENIE W piśmie z dnia [...] października 2017 r. D. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność M. w T. w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej, zarzucając naruszenie art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), poprzez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem. Skarżący wniósł o zobowiązanie M. w T. do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty wydania wyroku, na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. z 2011 r. Nr 34, poz. 173) w związku z art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniósł o orzeczenie, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, o wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi D. Z. podniósł, iż w dniu [...] października 2017 r. skierował do M. w T. wniosek o udostępnienie informacji publicznej poprzez wskazanie wysokości wszystkich poniesionych przez M. w T. kosztów związanych ze: a. złożeniem przez Dyrektora M. w T. wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec [...], b. złożeniem przez Dyrektora M. w T. wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec [...], c. przygotowaniem projektów pism kierowanych przez M. w T. do Rzecznika Dyscyplinarnego OIRP w W., d. przygotowaniem projektów pism kierowanych przez M. w T. do Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego OIRP w W., e. przyjazdem i zakwaterowaniem pracowników M. w W. w związku ze składaniem zeznań przed Rzecznikiem Dyscyplinarnym OIRP w W., f. reprezentacji M. w T. na posiedzeniach w Okręgowym Sądzie Dyscyplinarnym OIRP w W., g. przyjazdem i zakwaterowaniem pracowników M. w W. w związku ze składaniem pism lub ich obecnością na posiedzeniach w Okręgowym Sądzie Dyscyplinarnym OIRP w W., h. innych nie wymienionych powyżej kosztów, które związane są z prowadzonym przez OIRP w W. dochodzeniem [...] oraz [...]. Skarżący wniósł o udostępnienie żądanych informacji poprzez przesłanie ich faksem na podany numer lub drogą elektroniczną na wskazany adres poczty elektronicznej. W ocenie skarżącego żądane informacje w pkt 1-5 nie mają charakteru informacji przetworzonych i winny zostać udostępnione w przewidzianym na to terminie. Skarżący podkreślił, że informacja prosta tym różni się od informacji przetworzonej, że jej udostępnienie nie wymaga podjęcia dodatkowych działań. Co do zasady, wystarczy odnalezienie tej informacji w stosownym źródle oraz jej przekazanie wnioskującemu. W odpowiedzi na wskazany wniosek M. w T. ustosunkował się do niego w piśmie z dnia [...] października 2017 r. wskazując, że informacja, o której udostępnienie wystąpiono stanowi informację przetworzoną, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Oznacza to, że jej udostępnienie jest możliwe wyłącznie w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jednocześnie wezwano wnioskodawcę do wykazania powodów, dla których spełnienie żądania udostępnienia informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisma. W odpowiedzi na skargę z [...] października 2017 r. M. wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w dniu [...] października 2017 r. wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. zwanej dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności organów administracji sprawowana przez sądy w zakresie zgodności z prawem obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Organ administracji pozostaje w bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym bądź w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 35 k.p.a.) bądź w przepisach szczególnych, m.in. w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, bądź w przypadku niepodjęcia innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999 r. I SAB 60/99, OPS 2000, Nr 6, poz.87). W świetle art. 149 § 1 p.p.s.a. - sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności wynikających z przepisów prawa, a także stwierdza czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W sprawie niniejszej nie ma podstaw do zobowiązania organu do podjęcia takich czynności. Jak bowiem wynika z akt sprawy D. Z. wniósł skargę na bezczynność M. w T. polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku z dnia [...] października 2017 r. o udzielenie informacji publicznej. Z przepisów u.d.i.p. wynika, że podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej ma obowiązek podjąć określone w tej ustawie czynności, nawet jeśli żądane informacje nie stanowią informacji publicznej - w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p. tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeśli zatem wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną organ ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno – technicznej w sposób i w formie zgodnym z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) lub 2) wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, np. wynikające z art. 5 u.d.i.p. lub 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie (nie dłuższym jednak niż 2 miesiące), w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (w sytuacji powiadomienia wnioskodawcy o braku możliwości realizacji jego żądania w sposób lub w formie określonych we wniosku, ze wskazaniem innego sposobu lub formy bezzwłocznego udostępnienia informacji, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.) lub 4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji. Bezspornie żądanie zawarte we wniosku z dnia [...] października 2017 r. zostało skierowane do podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej. Jak wynika z akt sprawy – w piśmie z dnia [...] października 2017 r. organ wezwał skarżącego do wykazania szczególnego interesu publicznego, informując go, że wniosek dotyczy informacji przetworzonej. Na dopełnienie czynności organ wyznaczył skarżącemu czternastodniowy termin od dnia doręczenia pisma. Następnie, w piśmie z dnia [...] października 2017 r. skarżący, poza wątpliwościami dotyczącymi punktu 6 wniosku, stwierdził, że w pozostałym zakresie żądnie w jego ocenie nie stanowi informacji przetworzonej. W tym samym dniu, tj. [...] października 2017 r. M. działając na podstawie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmówił udostępnienia informacji publicznej z uwagi na to, że żądanie zawarte we wniosku jest w jego ocenie informacją przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy, której udostępnienie jest warunkowane istnieniem szczególnie istotnego interesu publicznego. Powyższa decyzja została wydana jeszcze przed wniesieniem skargi na bezczynność (skargę zawarto w piśmie z dnia [...] października 2017 r.). Jak wyżej wskazano, takie załatwienie wniosku było dopuszczalne. Zatem w sytuacji występującej w sprawie zobowiązywanie organu do załatwienia tego żądania jest bezzasadne, bowiem organ nie pozostaje w bezczynności. Z tych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., należało oddalić skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło