II SAB/Bd 123/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 25 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz skarżącego kwotę [...] ([...]) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] sierpnia 2025 r. W. , reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Od wniesionej skargi skarżący uiścił wpis w wysokości [...] zł. Pismem z dnia [...] września 2025 r. działający w imieniu skarżącego pełnomocnik cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 poz. 934 ze zm – dalej "p.p.s.a.") Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego chyba, że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z treścią art. 60 p.p.s.a. cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w sytuacjach, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie skarżący skutecznie cofnął skargę, ponieważ w ocenie Sądu jego czynność nie zmierza do obejścia prawa i w związku, z tym cofnięcie skargi uznać należało za dopuszczalne W przypadku cofnięcia skargi sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a. i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.