II SAB/Bd 124/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Burmistrza Gminy N. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie zasiłku stałego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 16 lipca 2014 r. M. B. (skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza Gminy N. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie zasiłku stałego. Postanowieniem z dnia 17 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 listopada 2014 r. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, że skarżący składał zażalenie do organu wyższego stopnia na bezczynność Burmistrza Gminy N. – w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że z takim zażaleniem nie występował. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 "p.p.s.a." należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Droga sądowa jest zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Tym samym wniesienie skargi na bezczynność organu możliwe jest dopiero po wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Skarżący nie wykazał, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie bezczynności organu, wniosł zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Okoliczność taka nie wynika także z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych. Na wezwanie Sądu, we wskazanym terminie, skarżący nie przedłożył dowodu potwierdzającego wyczerpanie przed wniesieniem skargi opisanego wyżej trybu zaskarżenia bezczynności w trybie administracyjnym. Z akt administracyjnych nie wynika również, by skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego występował z zażaleniem do organu administracji publicznej wyższego stopnia na bezczynność Burmistrza Gminy N., co powoduje, że skarga do sądu administracyjnego na obecnym etapie jest niedopuszczalna. Dopiero, bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed organami administracji publicznej) może otworzyć skarżącym drogę do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 cytowanej wyżej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia