II SAB/Bd 127/12

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2012-10-09

Skład orzekający: sędzia WSA Joanna Brzezińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie nierozpatrzenia skargi na działanie organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie nierozpatrzenia skargi na działanie organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Postępowanie w przedmiocie skarg i wniosków, uregulowane w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, nie podlega kognicji sądów administracyjnych, które są właściwe do kontroli działalności administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
A.Ż.-Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Rady Miejskiej w [...] w przedmiocie nierozpatrzenia skargi na działanie Burmistrza Miasta [...]. Sąd uznał, że sprawa nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.Ż.-Z. na bezczynność Rady Miejskiej w [...] w przedmiocie nierozpatrzenia skargi na działanie Burmistrza Miasta [...] postanawia odrzucić skargę. A.Ż.-Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Rady Miejskiej w [...] w przedmiocie nierozpatrzenia skargi na działanie Burmistrza Miasta [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. Nr 153, poz. 270., dalej powoływanej jako "p.p.s.a"). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jak wynika z treści skargi, pismo złożone przez skarżącą do Rady Miejskiej w [...] w związku z brakiem reakcji na które organ, zdaniem skarżącej pozostaje w bezczynności, stanowiło skargę na działanie Burmistrza Miasta [...]. Zgodnie z treścią art. 227 kpa, przedmiotem skargi wniesionej w postepowaniu administracyjnym może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw." Przepis ten zamieszczony jest w Rozdziale 2 zatytułowanym "Skargi" Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) Kodeks postępowania administracyjnego (kpa), który nie podlega kognicji sądów administracyjnych. W tym stanie rzeczy zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność nie mieści się w granicach właściwości sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 p.p.s.a. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych stanowiskiem, sprawy rozpoznawane przez organy administracji publicznej w trybie działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczącego skarg i wniosków, nie podlegają kognicji sądowoadministracyjnej (vide: postanowienie z dnia 31 grudnia 2007 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 586/07, czy postanowienie z dnia 24 listopada 2006 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 948/06). Zgodnie wyrażonym w tej materii poglądem, sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.) (...), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 p.p.s.a., ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ze względu na niewłaściwość, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło