II SAB/Bd 129/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia ... 2014 r. D. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia ... 2014 r. znak ..., w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, w którym zawarła również skargę na bezczynność organu Burmistrza Gminy i Miasta J., Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w J. w sprawie rozpoznania w ustawowym terminie wniosku o wypłatę alimentów od września 2013r. (złożonego w MGOPS w J. w styczniu 2014r.). Organ do dnia wniesienia skargi nie wydał żadnej decyzji, co narusza prawo skarżącej do rozpoznania sprawy w określonym terminie. W związku z tym skarżąca domagał się również zasądzenia na jej rzecz kwoty 5000 zł. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia ... 2014r.wniosek skarżącej w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych został pozostawiony bez rozpoznania. Na podstawie zarządzenia Sędziego skarga na bezczynność została wyłączona z akt sprawy II SA/Bd 804/14 (dot. skargi na postanowienie SKO) i zarejestrowana w repertorium SAB jako odrębna skarga pod nową sygnaturą II SAB/Bd 129/14. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia ... 2014 r. wezwano skarżącą do udzielenia informacji, czy przed wniesieniem skargi do Sądu złożyła zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Burmistrza Gminy i Miasta J. – w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem uznania, że skarżąca z takim zażaleniem nie występowała. Skarżąca w zakreślonym siedmiodniowym terminie nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Stosownie do przepisu art. art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. skarga może dotyczyć bezczynności organu w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu, a zatem bezczynności w sprawach: decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Należy jednak pamiętać, że zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku niezałatwienia przez organ administracji publicznej w ustawowym terminie sprawy lub na przewlekłe prowadzenia sprawy, zgodnie z art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 37 § 2 K.p.a.). Aby zatem wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu administracji (tu Burmistrza Gminy i Miasta J.) w załatwieniu jak twierdzi skarżąca jej wniosku ze stycznia 2014r. o wypłatę alimentów, skarżąca winna wykazać, że takowy wniosek złożyła, organ pozostaje bezczynny tj. mimo upływu ustawowego terminu nie załatwił sprawy poprzez wydanie stosownej decyzji administracyjnej, a także, że wyczerpała opisany wyżej tryb przysługujących środków zaskarżenia – przed wniesieniem skargi na bezczynność do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę (pismo z dnia ....2014r.) organ stwierdził, że D. P. w styczniu 2014r. nie występowała do Miejsko Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. z jakimkolwiek wnioskiem o wypłatę świadczeń alimentacyjnych, a z przekazanych Sądowi przy sprawie II SA/Bd 804/14 akt administracyjnych wynika, że złożyła taki wniosek w dniu ... 2014r. Sprawa została załatwiona decyzją Burmistrza Miasta i Gminy J. z dnia ... 2014r. (...) o przyznaniu świadczenia z funduszu alimentacyjnego na osobę uprawnioną do ukończenia 18 roku życia w kwocie 400 zł miesięcznie, na okres od ....2014r. do ....2014r. (akta administracyjne sprawy). Od tej decyzji skarżąca złożyła odwołanie, wobec którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. stwierdziło uchybienie terminu do jego wniesienia – postanowieniem z dnia ... 2014r. Skarżąca wniosła na to postanowienie wspólnym pismem z dnia ... 2014r. skargę wraz z przedmiotową skargą na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy J. dotyczącą wniosku ze stycznia 2014r. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że wyrokiem z dnia ... 2014r. sygn. akt II SA/Bd 804/14 skarga D. P. na powyższe postanowienia SKO w B. z dnia ... 2014r. została oddalona. Podkreślenia wymaga, iż z analizy akt administracyjnych sprawy nie wynika, iżby skarżąca przedmiotowy wniosek o przyznanie świadczenia z funduszu alimentacyjnego od września 2013r., jak twierdzi w skardze, złożyła w styczniu 2014r. Brak również w aktach sprawy dokumentów potwierdzających ewentualne wystąpienie do organu pierwszej instancji, lub do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art. 37 K.p.a. Na wezwanie Sądu, we wskazanym terminie, skarżąca nie przedłożyła dowodu potwierdzającego wyczerpanie przed wniesieniem skargi opisanego wyżej trybu zaskarżenia bezczynności w trybie administracyjnym, ani nie wypowiedziała się w tym zakresie w jakikolwiek sposób. Mając powyższe na uwadze Sąd zważył, iż skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu skarżąca nie wykazał bowiem ani istnienia substratu zaskarżenia, ani tym bardziej wyczerpania przed wniesieniem skargi środków zaskarżenia bezczynności Burmistrza przed właściwym organem, co dopiero może otworzyć skarżącej drogę do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Nadto zwrócić należy uwagę, że ostateczną decyzją z dnia ... 2014r. Burmistrza miasta i gminy J. orzekł w przedmiocie wniosku o wypłatę świadczeń z funduszu alimentacyjnego, na skutek wniosku z ... 2014r. Ewentualne zarzuty wobec tej decyzji, w tym okresu przyznanych świadczeń należało podnosić w odwołaniu od tej decyzji. Na obecnym etapie kwestie prawidłowości bądź ewentualnych wad decyzji ostatecznej z dnia ... 2014r. (np. gdyby organ nie uwzględnił wcześniejszego wniosku, którego złożenie strona winna wykazać) można tylko w trybach nadzwyczajnych postępowania administracyjnego. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Fakt odrzucenia skargi nie zamyka skarżącej drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na bezczynność organu administracyjnego czy przewlekłość postępowania po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 K.p.a.,