II SAB/Bd 13/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Tomasza B. na bezczynność Prezydenta Miasta T. w przedmiocie przydziału mieszkania postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 24 marca 2007 r. Tomasz B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezydenta Miasta T. wskazując, iż urzędnicy "najczęściej nie udzielali w ogóle odpowiedzi" na jego pisma lub " przesyłali pisma bez znaczenia dla sprawy, czyli takie pisma z których to nic nie wynikało i stan bezprawia trwał dalej". W dalszej części skargi skarżący podniósł, iż " urzędnicy z premedytacją błędnie interpretowali prawo, nie odpisywali w ogóle, łamiąc kpa, dlatego były interwencje w Sądzie Administracyjnym na bezczynność urzędników, urzędnicy nie stosowali prawa, nie umieszczając na liście osób upoważnionych do mieszkania z zasobów komunalnych, udzielali odmownej odpowiedzi w celu pozbycia się osoby składającej wniosek do Urzędu". W skardze skarżący opisał historię jak dochodziło do przesiedleń w latach 60 w tym historię swojej rodziny, nierówności jakie istniały między "członkami partii komunistycznej" a zwykłymi obywatelami oraz swoje obecne warunki mieszkaniowe. W skardze skarżący przedstawił propozycję przydziału lokalu o pow.52 – 55 m2 na I lub II piętrze z zasobów Gminy z możliwością wykupienia lokalu na własność. Pismem z dnia 16 maja 2007 r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia oraz oświadczenia czego domaga się od Sądu. W dniu 16 maja 2007 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego w którym podniósł, iż przesiedleń dokonywano z naruszeniem prawa oraz bez uwzględnienia stanu zdrowia lokatorów. Skarżący ponadto oświadczył, że "skarga trafiła do Sądu Administracyjnego to efekt pracy urzędników, którzy żadnej realistycznej propozycji nie chcieli przyjąć(...)." Skarżący wskazał, iż on jako trzecie pokolenie walczy o " 1. odzyskanie praw nabytych, których to praw pozbawili mnie urzędnicy, 2. o mieszkanie zgodne z tym jakie mi zabrano, 3. o mieszkanie zgodne ze stanem zdrowia (...)." W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący oświadczył, iż pomimo wielu wniosków do Urzędu Miasta żadnej decyzji nie wydano a jedynie przysyłane są pisma oraz że oczekuje od Sądu " postanowienia w którym będzie wskazane wykonanie dostarczenia lokalu z zasobów Gminy na warunkach takich samych jakie obowiązywały osoby przesiedlane, a będące członkami partii komunistycznej(...). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi wskazując, iż sprawa wynajmu lokalu mieszkalnego z zasobu komunalnego jest sprawą cywilno-prawną i nie ma podstaw prawnych do wnoszenia skargi na bezczynność organu z powodu odmowy zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego w żądanym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- zwanej dalej "p.p.s.a.") Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Sąd jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu. W związku z powyższym skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko jeżeli organ administracji publicznej, będąc do tego prawnie zobowiązanym nie podejmuje decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie w sprawie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 4). Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec przedstawionego żądania strony. Z analizy akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi jest żądanie skarżącego przydzielenia mu mieszkania z zasobów komunalnych z jednoczesnym przyznaniem prawa możliwości wykupu mieszkania. Przedmiot skargi nie dotyczy materii, w której organ byłby zobligowany na podstawie prawa materialnego do wydania jakiejkolwiek decyzji, czy postanowienia. Zasady przydziału mieszkań z zasobu komunalnego są regulowane ustawą z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 z późn. zm.) ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny ( Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) oraz wydaną na podstawie art. 21 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego uchwałą Rady Gminy. W Gminie Miasta T. jest to uchwała Nr [...] Rady Miasta T. z dnia [...] 2006 r. w sprawie "Zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miasta T." (Dz. Urz. Województwa [..] nr 149, poz. 2171). Z powyższych regulacji jednoznacznie wynika, iż jeżeli osoba spełnia określone kryteria, złoży stosowny wniosek oraz Komisja Mieszkaniowa wskaże ją jako osobę, z którą powinna być zawarta umowy najmu wtedy Prezydent Miasta zawiera z nią taka umowę. Przy czym należy zauważyć, iż umowa najmu jest umową cywilnoprawną a więc przedmiotowa sprawa ma charakter cywilnoprawny i z tych względów nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.