II SAB/Bd 13/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Protokolant asystent sędziego Maciej Hoffman po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 maja 2014 r. sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Burmistrza N. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2013 r., złożonym do Urzędu Gminy w N. skarżący S. K. zwrócił się o udostępnienie mu informacji publicznej - przekazania treści skarg, pism z prośbą o interwencję lub wyjaśnienie złożonych do wszystkich Komisji Rady Miejskiej N. lub do Rady Miejskiej od dnia [...] maja 2013 r. do chwili udostępnienia żądanych informacji. Dodatkowo wnioskiem objął przekazanie wszystkich odpowiedzi, opinii prawnych, protokołów posiedzeń Komisji Rady i uchwał Rady dotyczących tych spraw. W odpowiedzi na ww. wniosek Przewodniczący Rady Miejskiej pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. poinformował wnioskodawcę, że w związku z przerwą urlopową wniosek skarżącego zostanie rozpatrzony po [...] sierpnia 2013 r., a następnie pismem z dnia [...] września 2013 r. przekazał mu kserokopie żądanych dokumentów. W następstwie tego skarżący pismem z dnia [...] października 2013 r. zwrócił się do Rady Miejskiej N. o wskazanie, na podstawie jakich przepisów nie udostępniono mu kompletu kopii pisma Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia [...] września 2013 r. (zarządzenie nr [...] – Przekazanie informacji o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych), tj. załącznika do tego pisma. W odpowiedzi udzielonej pismem z dnia [...]października 2013 r. Przewodniczący Rady Miejskiej poinformował skarżącego, że otrzymał on komplet dokumentów, jakie posiadała na daną chwilę Rada Miejska, a które dotyczyły pisma Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia [...] września 2013 r. Przewodniczący wyjaśnił również, że udostępnienie załącznika do tego pism wymagało wyjaśnienia, czy załącznik ten nie stanowi dokumentu prywatnego. Zaznaczył również, że skoro kopia przekazanego skarżącemu pisma z dnia [...] września 2013 r. zawierała informację, że posiada ono załącznik, to tym samym nieuzasadniony jest zarzut skarżącego o zatajeniu istnienia i treści spornego dokumentu. Następnie S. K. pismem z dnia [...] października 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Burmistrza N. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarzucając Burmistrzowi N. nie udostępnienie mu kompletu pism Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia [...] września 2013 r. oraz pism wysłanych czy przekazanych innym osobom w celu wyjaśnienia problemu podjętego przez Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych skarżący stwierdził, że takie potraktowanie jego wniosku rodzi podejrzenie, że zataja się istnienie oraz treść dokumentów. Wskazał on również, że w dniu [...] września 2013 r. jego wniosek został zrealizowany. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zdaniem organu zarówno pismo Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia [...] września 2013r. jak i załącznik do niego nie stanowią skargi oraz pisma z prośbą o interwencję lub wyjaśnienie, złożonych do Komisji Rady Miejskiej lub do Rady Miejskiej, o jakie to wnosił skarżący przedmiotowym wnioskiem. Pismo to bowiem - jak wyjaśnił organ – jest związane z trybem analizy zarzutu naruszenia dyscypliny finansów publicznych i ma za zadanie uruchomić swoistą wewnętrzną kontrolę w jednostce sektora finansów publicznych. Organ zaznaczył przy tym, że własne materiały i analizy Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych, jak też informacje przekazane przez Przewodniczącego Rady Miejskiej stanowią następnie przesłankę do złożenia lub odstąpienia od złożenia wniosku o ukaranie osoby posądzonej o naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Ponadto organ wskazał, że ostatecznie skarżącemu został udostępniony żądany załącznik do pismo Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia [...] września 2013 r., w efekcie rozpatrzenie kolejnego wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. rozpatrywanie skarg na bezczynność organów. W takich przypadkach, kontroli poddany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. W kontrolowanej sprawie skarżący zarzucił organowi bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej objętej wnioskiem skarżącego z dnia [...] sierpnia 2013 r. w zakresie nie udostępnienia mu załącznika do pisma Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia [...] września 2013 r. (zarządzenie nr [...]), w którym to Rzecznik Dyscypliny Finansów Publicznych na podstawie art. 95 ust. 1 ustawy z dnia [...] grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 168) przekazał Przewodniczącemu Rady Miejskiej w N. informację o możliwym naruszeniu dyscypliny finansów publicznych w Urzędzie Gminy N. otrzymaną od osoby innej niż wymieniona w art. 93 ust. 1 ww. ustawy. W związku z tym, iż przedmiotowa sprawa dotyczy bezczynności organu w udostępnieniu informacji kwalifikowanej przez wnioskodawcę jako informacja publiczna wyjaśnić należy, że na gruncie unormowań ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej powoływanej jako u.d..i.p.) bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej polega na tym, że organ będąc w właściwym w sprawie i zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w sposób przewidziany u.d.i.p., wbrew przepisom prawa ani nie udostępnia w nakazanym terminie w drodze czynności materialno-technicznej żądanej informacji, ani też nie wydaje stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej (z uwagi na ograniczenia z art. 5 u.d.i.i.p. lub - w przypadku informacji przetworzonej - ze względu na brak szczególnie istotnego interesu publicznego) bądź o umorzeniu postępowania (w przypadku określonym w art. 14 u.d.i.p.). Pojęcie informacji publicznej zostało zdefiniowane w art. 1 ust. 1 u.d.i.i.p. Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, która podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Krąg informacji, które ustawa, w ramach katalogu otwartego, w szczególności uznaje za informację publiczną, określony został w art. 6 tej ustawy. Na podstawie wskazanych przepisów, uwzględniając konstytucyjną konstrukcję prawa do informacji zawartą w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne, przez osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów. Pojęcie informacji publicznej odnosi się zatem do wszelkich faktów dotyczących spraw publicznych i tych, które odnoszą się do publicznej sfery działalności. W kontrolowanej sprawie skarżący zarzucił organowi brak udostępnienia załącznika do pisma Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia [...] września 2013 r. Z treści wskazanego pisma z dnia [...] września 2013 r. (zarządzenie nr [...]), zatytułowanego - Przekazanie informacji o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych wynika, iż zawierało ono załącznik obejmujący informację o możliwym naruszeniu dyscypliny finansów publicznych w Urzędzie Gminy N., otrzymaną przez Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych od osoby innej niż wymieniona w art. 93 ust. 1 ustawy o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Informację tę Rzecznik pismem z dnia [...] września 2013 r. przekazał na podstawie art. 95 ust. 1 wskazanej ustawy Przewodniczącemu Rady Miejskiej w N.. Przywołany przepis art. 95 ust. 1 wprost stanowi, że jeżeli rzecznik dyscypliny otrzymał informację o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych od osób lub podmiotów innych niż wymienione w art. 93 ust. 1, przekazuje tę informację kierownikowi jednostki, której ona dotyczy oraz organowi sprawującemu nadzór nad tą jednostką. Kierownik jednostki oraz organ sprawujący nadzór nad jednostką, którzy otrzymali taką informację są zaś obowiązani, zgodnie z art. 95 ust. 2, przekazać rzecznikowi dyscypliny, w wyznaczonym przez niego terminie, nie dłuższym niż 3 miesiące i nie krótszym niż miesiąc, informację o podjętych w tej sprawie działaniach, a następnie informować go o dalszych czynnościach w sprawie i ich wynikach. Obowiązki te nie powstają jednak, jeżeli w terminie wyznaczonym przez rzecznika kierownik jednostki lub organ sprawujący nadzór nad jednostką złoży zawiadomienie (art. 93 ust. 3). Brak zaś realizacji wskazanych obowiązków w wyznaczonym terminie, przy równoczesnym braku zawiadomienia o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych, skutkuje przekazaniem informacji o naruszeniu Głównemu Rzecznikowi Dyscypliny Finansów Publicznych (art. 93 ust. 4). Główny Rzecznik może polecić rzecznikowi dyscypliny podjęcie czynności sprawdzających na podstawie otrzymanej informacji o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych albo przekazać właściwemu organowi informację o potrzebie przeprowadzenia kontroli prawidłowości gospodarowania mieniem lub środkami publicznymi, o której mowa w art. 59a ( art. 94 ust. 6). Jak wynika z treści przytoczonych przepisów, tryb opisany w regulacjach art. 94 ustawy o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych określa sposób postępowania w przypadku otrzymania przez rzecznika dyscypliny informacji o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych od osób lub podmiotów innych niż wymienione w art. 93 ust. 1 wskazanej ustawy. Postępowanie to rozpoczyna się od przekazania kierownikowi jednostki, której informacja dotyczy oraz organowi sprawującemu nadzór nad tą jednostką otrzymanych danych o możliwym naruszeniu dyscypliny finansów publicznych, a jego efektem jest uruchomienie wewnętrznej kontroli w jednostce sektora finansów publicznych, celem weryfikacji treści zawartych w otrzymanej przez rzecznika od osób lub podmiotów innych niż wymienione w art. 93 ust. 1 - informacji o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych i ewentualnego ukarania osoby posądzonej o naruszenie dyscypliny finansów publicznych. W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że zarówno pismo Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia [...] września 2013 r. jak i załącznik do niego będący informacją od innych osób i podmiotów niż wymienione w art. 93 ust. 1 o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych nie spełniają wskazanych przez skarżącego kryteriów żądnych przedmiotowym wnioskiem informacji. Nie stanowią one bowiem ani skargi ani pisma z prośbą o interwencję lub wyjaśnienie złożonej do Komisji Rady Miejskiej lub do Rady Miejskiej, o jakie to wnosił skarżący przedmiotowym wnioskiem, lecz są one elementem procedury, określonej w art. 95 ustawy o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych, której celem jest przeprowadzenie wewnętrznej kontroli w jednostce sektora finansów publicznych. Co istotne, sama informacja o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych nie została skierowana do Komisji Rady Miejskiej lub do Rady Miejskiej lecz do Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych, którym to pismem z dnia 9 września 2013 r. zainicjował realizację procedury z art. 95 ustawy o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych, a więc uruchomił wewnętrzną kontrolę w jednostce sektora finansów publicznych Skoro więc sporny załącznik nie spełnia określonych przez skarżącego kryteriów znamionujących żądane przez niego informacje, to tym samym należy uznać, że organ prawidłowo stwierdził, że nie należy on do zbioru wnioskowanych przez skarżącego informacji. W takiej zaś sytuacji nie ma żadnych przesłanek do stwierdzenia bezczynności organu, albowiem informacja nie objęta wnioskiem o udostępnienie nie może być załatwiona w jednej z prawnych form działania organu administracji publicznej, określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Nie zmienia tego stanu rzeczy okoliczność, że organ ostatecznie udostępnił skarżącemu żądny załącznik, zwłaszcza że nastąpiło to w efekcie rozpatrzenie kolejnego wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu wniesionej w sprawie skargi.