II SAB/Bd 13/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] października 2020 r. H. W. wniósł do Urzędu M. I. skargę na bezprawne postępowanie urzędnika Naczelnika [...] M. J., polegające na przeciąganiu udzielenia informacji publicznej bez podstawy prawnej. Wskazał jednocześnie, że skargę składa na ręce Prezydenta Miasta do rozpatrzenia przez komisję skarg, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotowe pismo Prezydent Miasta przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy jako skargę skierowaną do tut. Sądu. Pismem z dnia [...] lipca 2021 r. skarżący na wezwanie Sądu oświadczył, że ww. pismo z dnia [...] października 2020 r. należy traktować jako skarga na bezczynność i przewlekł prowadzenie postępowania przez urzędnika – Naczelnika [...] M. J. w sprawie udzielenia informacji publicznej. Wskazał jednocześnie, że skargę złożył "na ręce Prezydenta Miasta i "do rozpatrzenia przez komisję skarg zgodnie z KPA". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 p.p.s.a stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z mocy art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. W niniejszej sprawie Prezydent Miasta pismo z dnia [...] października 2020 r. wniesione przez H. W. zakwalifikował jako skarga skierowana do sądu administracyjnego na bezczynność organu, tj. Prezydenta Miasta i w związku z tym przekazał ją do WSA w Bydgoszczy. Z treści ww. pisma z dnia [...] października 2020 r. oraz z udzielonych na wezwanie Sądu wyjaśnień skarżącego z dnia [...] lipca 2021 r., wynika jednak, że H. W. skarży nienależyte wykonywanie zadań przez pracownika Urzędu M. M. J., a złożona przez niego do Prezydenta Miasta skarga zgodnie z jego wolą skierowana jest do rozpatrzenia przez komisję skarg w trybie k.p.a. Sąd uznaje zatem, że jest to skarga wniesiona na podstawie art. 227 k.p.a. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc skarg związanych z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy administracji albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.), ponieważ sprawy te nie zostały poddane kontroli Sądu ani na podstawie art. 3 p.p.s.a., ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2012 r. sygn. akt VII SAB/Wa 92/12 i wskazane tam orzecznictwo; orzeczenie dostępna na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego). Do rozpatrywania tego rodzaju skarg właściwe są organy administracji określone w dziale VIII k.p.a., w art. 229-230. Do skarg uregulowanych w dziale VIII k.p.a. nie ma natomiast zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej. Skarga przewidziana w ww. przepisach k.p.a. uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością faktyczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. Sprawy skargowe rządzą się swoimi regułami. W postępowaniu tym nie istnieją strony, nie ma instancji, nie zapadają decyzje ani postanowienia oraz inne akty; ma ono na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności w celu wyeliminowania ustalonych nieprawidłowości. Skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym jednak żadnych podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie WSA w Poznaniu z 14 lipca 2015 r., sygn. akt IV SAB/Po 79/15 – dostępne na stronie https://cbois.nsa.gov.pl/cbois/query). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż rozpoznawana skarga – której przedmiotem jest krytyka wykonywania zadań przez pracownika organu - nie dotyczy spraw należących do właściwości sądu administracyjnego i w związku z tym nie podlega jego kontroli. Z tego też względu przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.