II SAB/Bd 138/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. i S. P. o sprostowanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 stycznia 2013 r. w sprawie ze skargi na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wydania dokumentu urzędowego o zakończeniu robót budowlanych postanawia odmówić sprostowania postanowienia. Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2013 r. sygn. akt II SAB/Bd 138/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270) odmówił G. P. i S. P. połączenia spraw prowadzonych pod sygnaturami II SAB/Bd 138/12, II SO/Bd 70/12, II SA/Bd 927/12 oraz II SA/Bd 928/12 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Pismem z dnia 14 marca 2013 r. skarżący wnieśli o sprostowanie błędnego ustalenia w postanowieniu z dnia 14 stycznia 2013 r. wskazując, że miejsce słów "bezczynność Starosty [...]w przedmiocie wydania dokumentu urzędowego o zakończeniu robót budowlanych" winno być wpisane "wniosek o połączenie spraw". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Pomimo tego, iż przepis ten stanowi jedynie o sprostowaniu orzeczeń przez sąd z urzędu, wobec treści art. 159 p.p.s.a. traktującym o wniosku o sprostowanie, nie ulega wątpliwości, iż wniosek taki przysługuje stronie postępowania. Instytucja sprostowania przewidziana w art. 156 p.p.s.a. jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd nadać zamierzał, ale jednocześnie nie może prowadzić do jego zmiany lub uchylenia. Służy wyeliminowaniu z treści orzeczenia tego, co nie jest zgodne z wolą sądu wydającego orzeczenie i stanowi jednocześnie oczywistą niedokładność, nieścisłość, błąd pisarski, rachunkowy itp. W świetle cytowanego przepisu nie jest możliwe sprostowanie każdej wadliwości, lecz tylko takiej, która ma charakter oczywisty tzn. ewidentny, bezsporny, pewny i łatwo rozpoznawalny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Ponadto sprostowanie nie może wpływać na treść wydanego rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie taki przypadek nie zachodzi. W swoim wniosku skarżący wskazali, iż jako przedmiot ich skargi winien być wpisany wniosek o połączenie spraw, a nie jak ustalono w postanowieniu bezczynność Starosty [...] Z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że pismem z dnia 11 października 2012r. G.P. i S. P. wnieśli skargę na bezczynność Starosty [...] dlatego też niezrozumiałe jest żądanie skarżących o sprostowanie postanowienia z dnia 14 stycznia 2013 r. Opisany przez skarżących wniosek o połączenie spraw oznaczonych sygnaturami akt II SAB/Bd 138/12, II SO/Bd 70/12, II SA/Bd 927/12 oraz II SA/Bd 928/12 rozpoznany został przez Sąd wpadkowym postanowieniem z dnia 14 stycznia 2013 r. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.