II SAB/Bd 138/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. i S. P. z dnia 18 maja 2013 r. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 8 kwietnia 2013r. w sprawie ze skargi na bezczynność Starosty I. w przedmiocie wydania dokumentu urzędowego o zakończeniu robót budowlanych postanawia odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił skarżącym sprostowania postanowienia tut. Sądu z dnia 14 stycznia 2013 r. o odmowie połączenia spraw do wspólnego rozpoznania. Pismem z dnia 18 maja 2013 r. skarżący wnieśli wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Konsekwencją niedochowania terminu w postępowaniu sądowym jest bezskuteczność czynności podjętej po jego upływie (art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej: P.p.s.a.). Strona może uchylić się od negatywnych następstw przekroczenia terminu jeżeli w ciągu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.) złoży wniosek o przywrócenie terminu; równocześnie z wnioskiem dokona czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 przywołanego przepisu) oraz, gdy uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 przywołanego przepisu). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione kumulatywnie aby możliwe było przywrócenie terminu. W rozpoznawanej sprawie wniosek G. i S. P. podlega odrzuceniu, a to ze względu na braki formalne wniosku o przywrócenie terminu – skarżący wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu nie dokonali czynności, której uchybili – nie złożyli zażalenia. Wykładnia logiczna art. 87 § 4 P.p.s.a. prowadzi zaś do wniosku, że dokonanie czynności, której terminowi uchybiono winno nastąpić w taki sposób, aby czynność ta była wolna od wad formalnych, a przynajmniej takich, które nie mają nieusuwalnego charakteru (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2009 r. str. 265). W przeciwnym przypadku zasadnym byłoby zakwestionowanie racjonalności przywrócenia terminu wobec czynności obarczonej nieusuwalnym brakiem formalnym, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.