II SAB/Bd 138/12
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2017-06-08
Skład orzekający: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do zmiany prawomocnego postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, jeśli sytuacja materialna strony nie uległa zmianie od czasu wydania pierwotnego postanowienia?Ratio decidendi
Sąd odmówił zmiany postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy, ponieważ nie zaistniały okoliczności uzasadniające zmianę, a sytuacja materialna skarżących nie uległa zmianie od czasu wydania pierwotnego postanowienia. Sąd podkreślił, że przyznanie prawa pomocy ma charakter uznaniowy i skarżący nie mogą przerzucać kosztów postępowania na Skarb Państwa, jeśli byli w stanie je ponieść.Stan faktyczny
Skarżący G. P. i S. P. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie dotyczącej bezczynności Starosty w przedmiocie wydania dokumentu urzędowego o zakończeniu robót budowlanych. Wniosek ten dotyczył zmiany prawomocnego postanowienia z dnia 16 października 2014 r., którym odmówiono im przyznania prawa pomocy. Skarżący wskazali na posiadanie nieruchomości rolnej, dochody z emerytur oraz umowy najmu, a także na miesięczne wydatki.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 16 października 2014 r. o oddaleniu wniosku o przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. i S. P. z dnia 29 maja 2017 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi G. P. i S. P. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wydania dokumentu urzędowego o zakończeniu robót budowlanych postanawia odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 16 października 2014 r. o oddaleniu wniosku o przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy prawomocnym obecnie postanowieniem z dnia 16 października 2014 r. odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Pismem z dnia 29 maja 2017 r. skarżący ponownie wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący oświadczyli, że posiadają nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha w miejscowości D.. Odpowiadając na wezwanie do uzupełnienia wniosku złożonego na formularzu PPF w innych sprawach z ich skarg zarejestrowanych pod sygnaturami II SA/Bd 927/12 czy też II SO/Bd 70/12 wskazali, że osiągają dochód miesięczny w wysokości [...] zł netto z emerytury S. P. oraz w wysokości [...] zł netto z emerytury G. P., a ponadto [...] zł z tytułu umowy najmu. Jednocześnie wskazali na miesięczne wydatki, obejmujące opłatę za mieszkanie [...]), energię ([...] zł), wodę ([...] zł), kablówkę ([...] zł), czynsz ([...] zł), a także ratę kredytu hipotecznego w wysokości [...] zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako p.p.s.a.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
W ocenie Sądu, nie zaistniały okoliczności uzasadniające zmianę wydanego wcześniej postanowienia bowiem nie uległa zmianie sytuacja materialna skarżących od chwili rozpoznania pierwotnego wniosku. Rozpatrując pierwotny wniosek strony Sąd ustalił, że skarżący osiągali wówczas znaczny dochód. Byli więc w stanie uiścić koszty związane z zainicjowanymi przez siebie sprawami sądowoadministracyjnymi. Skarżący nie mogą przerzucać na Skarb Państwa, a tym samym pozostałych podatników, skutków podjętej przez siebie decyzji zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego.
Podnieść należy, że stosownie do brzmienia art. 245 § 1 p.p.s.a. i art. 246 § 1 p.p.s.a., rozstrzygnięcie Sądu w zakresie prawa pomocy ma charakter uznaniowy. Ustawodawca użył w przepisach terminu "prawo pomocy może być przyznane". To oznacza, że nawet jeżeli zostałaby spełniona przesłanka braku dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, Sąd nie musi się przychylić do żądania strony, a jedynie może przyznać prawo pomocy, jeżeli w oparciu o wskazane przepisy uzna, że zachodzi taka potrzeba w świetle zapewnienia stronie realizacji zasady prawa do sądu. Przenosząc powyższe na realia rozpatrywanej sprawy Sąd stwierdza, że skoro skarżący w chwili wnoszenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego byli zdolni do poniesienia kosztów w niniejszej, a także we wszystkich sprawach wszczętych przez stronę przed tut. Sądem, skarżący nie mogą obecnie domagać się zmiany postanowienia w przedmiocie kosztów.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 165 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło