II SAB/Bd 14/06

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2006-04-10

Skład orzekający: Renata Owczarzak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy bezczynność organu w przedmiocie żądania odszkodowania i zadośćuczynienia podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 PPSA?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie żądania odszkodowania i zadośćuczynienia podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ sprawa ta nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4 PPSA. Żądanie to nie jest rozstrzygane w formie decyzji administracyjnej, postanowienia ani innego aktu czy czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa.
Stan faktyczny
Skarżąca K. R. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Kasy Ubezpieczenia Społecznego Rolników w B., zarzucając mu niewydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie żądania wypłaty odszkodowania i zadośćuczynienia. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Kasy Ubezpieczenia Społecznego Rolników w B. w przedmiocie odszkodowania i zadośćuczynienia postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca K. R. wystąpiła ze skargą na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Kasy Ubezpieczenia Społecznego Rolników polegającą na niewydaniu rozstrzygnięcia w przedmiocie żądania wypłaty odszkodowania i zadośćuczynienia. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej wart. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. D. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie o art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy sąd jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 tego przepisu. Zgodnie zaś z treścią art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), a także inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (pkt 4). Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że jej przedmiotem jest żądanie odszkodowania i zadośćuczynienia. Żądanie skarżącej nie podlega zatem rozstrzygnięciu przez organ w formie decyzji administracyjnej, postanowienia lub innego niż określone wart. 3 § 2 pkt 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Innymi słowy, w przedmiotowej sprawie przepisy prawa nie dają podstaw do wydania aktu czy podjęcia czynności, o jakich mowa wart. 3 § 2 pkt 1 - 4. Wobec powyższego brak jest przesłanek do przyjęcia, że bezczynność organu w przedmiocie uwzględnienia żądań skarżącego podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło