II SAB/Bd 143/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. i R. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie wydania decyzji w sprawie sprostowania pouczenia zawartego w decyzji postanawia 1. odrzucić skargę, 2. uchylić zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 czerwca 2013r. wzywające do uiszczenia wpisu, 3. oddalić wniosek o przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. K. i R. R. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie sprostowania pouczenia zawartego w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tj. z 2012 r., poz. 270; z późn. zm.). Wskazać należy, że stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Sąd jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu. W związku z powyższym skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko, jeżeli organ administracji publicznej, będąc do tego prawnie zobowiązanym nie podejmuje decyzji administracyjnej (pkt 1), postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie w sprawie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 4) oraz pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnej sprawie (pkt 4a). Podnieść należy w związku z tym, że przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U t.j. z 2013 poz. 267) nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie dotyczące sprostowania pouczenia zamieszczonego w decyzji lub postanowieniu. Oznacza to, że na postanowienie w przedmiocie sprostowania pouczenia decyzji nie służy stronie skarga do sądu administracyjnego, a co za tym idzie również bezczynność organu w tym zakresie nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił, o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji postanowienia Z uwagi na niedopuszczalność skargi, w niniejszej sprawie zastosowanie miał przepis art. 222 cyt. wyżej ustawy, zgodnie z którym nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. W związku z powyższym należało uznać, że skarżący zostali błędnie wezwani zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 czerwca 2013 r. do uiszczenia wpisu i zarządzenie to należało uchylić, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia. Jednocześnie w punkcie trzecim sentencji postanowienia Sąd orzekł o jego oddaleniu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Swoje rozstrzygnięcie Sąd oparł na art. 247 P.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.