II SAB/Bd 143/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. P. z dnia [...] kwietnia 2022 r. w sprawie ze skargi M. P. na bezczynność Burmistrz Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. uchylić zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie 4 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia [...] lutego 2022 r.; 2. zasądzić od Burmistrz Miasta na rzecz M. P. kwotę [...](słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 8 lutego 2022 r., sygn. akt II SAB/Bd 143/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w pkt 1. zobowiązał Burmistrz Miasta do załatwienia wniosku M. P. z [...] czerwca 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, w pkt 2. stwierdził, że Burmistrz Miasta dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, w pkt 3. w pozostałym zakresie skargę oddalił w pkt 4. zasądził od Burmistrz Miasta na rzecz M. P. kwotę [...]([...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi Skarżącego w dniu [...] marca 2022 r. Pismem z [...] kwietnia 2022 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie 4 wyroku, tj. w przedmiocie kosztów postępowania wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania w prawidłowej wysokości. Pełnomocnik wskazał, że Sąd rozstrzygając o kosztach nie orzekł o kosztach zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie okazało się zasadne. Zgodnie z treścią art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2033 r., poz. 329, zwanej dalej p.p.s.a.) zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, albowiem pełnomocnik Skarżącego wniósł jedynie zażalenie na postanowienie zawarte w pkt 4 wyroku tut. Sądu z dnia 8 lutego 2022 r. nie wnosząc jednocześnie skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przepis ten stanowi zatem podstawę do dokonania przez wojewódzki sąd administracyjny autokontroli wydanego postanowienia i w przypadku stwierdzenia zaistnienia zawartych w nim przesłanek uchylenia go bez konieczności przesyłania akt sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Uchylenie zaskarżonego postanowienia i ponowne rozpoznanie sprawy powinny mieć miejsce wówczas, gdy sąd podziela podniesiony w zażaleniu zarzut nieważności postępowania lub uznaje, że jest ono oczywiście uzasadnione. Powyższy wyjątek od zasady dewolutywności zażalenia jest uzasadniony względami ekonomii postępowania (por. A. Wróbel (w:) K. Chorąży, W. Taras, A. Wróbel, Postępowanie administracyjne..., s. 337). W ocenie Sądu, zażalenie zasługuje na uwzględnienie, co uprawniało Sąd do uchylenia zaskarżonego postanowienia co do kosztów postępowania zawartego w punkcie 4 wyroku z dnia 8 lutego 2022 r. i rozstrzygnięcia na nowo. Zgodnie bowiem z treścią art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W niniejszej sprawie w wyroku z 8 lutego 2022 r. Sąd w punkcie 4 zasądził od organu na rzecz Skarżącego kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Słusznie pełnomocnik Skarżącego wskazał, że Sąd orzekając o kosztach sądowych nie uwzględnił kosztów zastępstwa procesowego. Skarżący w niniejszej sprawie reprezentowany był przez radcę prawnego, który miedzi innymi sporządził skargę. Z uwagi na zasadność zażalenia, Sąd uchylił zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie 4 wyroku z dnia 8 lutego 2022 r. i zasądził od organu na rzecz Skarżącego zwrot kosztów postępowania w kwocie [...]zł, na które składa się wpis sądowy w kwocie [...]zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości [...] zł i koszty zastępstwa procesowego w wysokości [...] zł. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 227 § 1, art. 200 i 205 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynność radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265) orzeczono jak w postanowieniu.