II SAB/Bd 16/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA Ireneusz Fornalik Protokolant Magdalena Flinik po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Andrzeja Z.., Aleksandry Z. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy K. w sprawie wypłaty odszkodowania za bezprawnie przejęty młyn motorowy stanowiący własność zmarłego Emanuela B. postanawia odrzucić skargę II SAB/Bd 16/04 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach, gdy są one zobowiązane wydać decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym albo inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Pierwszym zatem warunkiem skargi na bezczynność jest ustalenie, czy sprawa należy do właściwości organów administracji publicznej i czy są one zobowiązane do jej załatwienia w formie decyzji lub też są zobowiązane do wydania postanowienia w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym lub też dokonania innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wniesienie skargi na bezczynność w zakresie wydawania postanowień jest jeszcze obwarowane dodatkowym warunkiem. Nie chodzi tutaj o każde postanowienie, a tylko o takie, na które służy zażalenie. Bezczynność zachodzi bowiem wtedy, gdy organ administracji publicznej ma obowiązek wydania decyzji lub innego wskazanego wyżej aktu prawnego (art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy), a decyzji lub innego aktu nie wydaje. Dalszym warunkiem wniesienia skargi, w tym także na bezczynność, jest wyczerpanie środków zaskarżenia (art. 52 § 1 ustawy), jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie z art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organem wyższego stopnia w stosunku do Burmistrza Miasta i Gminy K. jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Skarżący skierował zażalenie do Burmistrza, a nie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia. Uzasadnia to, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) odrzucenie skargi.