II SAB/Bd 16/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Jerzego U. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 3 maja 2007 r. Jerzy U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie. Pismem z dnia 29 czerwca 2007 r. Sąd wezwał skarżącego do udzielenia informacji, czy złożył zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, pod rygorem uznania, że takiego zażalenia nie złożył. W odpowiedzi na powyższe wezwanie w piśmie z dnia 5 lipca 2007 r. skarżący oświadczył, iż pismem z dnia 28 października 2006 r. skierowanym do Wojewody [...] zażądał ostatecznego wyznaczenia terminu załatwienia sprawy. Ponadto skarżący wskazał, iż pismem z dnia 10 marca 2007 r. złożył zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy a pismem z dnia 24 czerwca 2007 r. zwrócił się o pomoc do Prokuratury Rejonowej we W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W przypadku skargi na bezczynność środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm. – zwanej dalej "kpa"), które powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zgodnie z art. 17 kpa organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są: 1) w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej, 2) w stosunku do wojewodów - właściwi w sprawie ministrowie, 3) w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt 1 i 2 - odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku - organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością, 4) w stosunku do organów organizacji społecznych - odpowiednie organy wyższego stopnia tych organizacji, a w razie ich braku - organ państwowy sprawujący nadzór nad ich działalnością. Niniejsza sprawa dotyczy bezczynności Wojewody [...] a więc organem właściwym do rozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie jest właściwy minister. W związku z powyższym należy zauważyć, iż za zażalenie o którym mowa w art. 37 kpa nie można uznać ani pisma skarżącego adresowanego do Wojewody [...] jak również pism adresowanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy czy Prokuratury Rejonowej we W., gdyż żaden z wyżej wskazanych podmiotów nie jest organem wyższego stopnia w stosunku do Wojewody. Wobec powyższego Sąd uznał, iż skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 maja 2007 r. nie złożył zażalenia w trybie art. 37 kpa. W tym stanie rzeczy, wobec nie wyczerpania środków zaskarżenia , Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną odrzucił.