II SAB/Bd 167/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie sędzia WSA Renata Owczarzak sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 15 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza, że Wójt Gminy dopuścił się bezczynności w sprawie rozpatrzenia wniosku W. S. z dnia [...] listopada 2024 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Wójta Gminy do załatwienia wniosku wskazanego w pkt 1 wyroku; 4. zasądza od Wójta Gminy na rzecz skarżącej W. S. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W. S. (zwana dalej skarżącą) pismem złożonym za pośrednictwem poczty elektronicznej dnia [...] listopada 2024 r. wniosła do Urzędu Gminy w S. o udzielenie informacji publicznej, tj. przesłanie w formie elektronicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902 - dalej zwanej u.d.i.p.) w postaci łącznego wynagrodzenia brutto za pracę wykonaną w grudniu 2023 r. przez: Wójta Gminy, wszystkich Zastępców Wójta Gminy, Skarbnika Gminy i Sekretarza Gminy. Pismem z dnia [...] listopada 2024 r. skarżąca złożyła skargę na bezczynność Wójta Gminy w udzieleniu ww. informacji publicznej, zarzucając Wójtowi bezczynność w zakresie nierozpoznania jej wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] listopada 2024 r. wbrew ustawowej regulacji zawartej w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Na podstawie przedstawionych w skardze zarzutów wniesiono o zobowiązanie Wójta do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia [...] grudnia 2024 r. w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, a także stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności z jednoczesnym stwierdzeniem, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W skardze zawarto również wniosek o zwrot kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o oddalenia skargi w całości, ewentualnie o umorzenie postępowania z uwagi na udostępnienie skarżącej żądanej przez nią informacji publicznej. Ponadto organ wniósł o zasądzenie od skarżącej na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, ewentualnie na podstawie art. 206 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) odstąpienia od zasądzenia skarżącej zwrotu kosztów postępowania w całości. Organ w uzasadnieniu wskazał, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej wpłynął do Urzędu w dniu [...] listopada 2024 r., a termin na udzielenie odpowiedzi upłynął w dniu [...] grudnia 2024 r. W dniu [...] grudnia 2024 r. do organu wpłynęła skarga na bezczynność, a organ w dniu [...] grudnia 2024 r. udostępnił żądaną informację. Zdaniem organu w związku z udostępnieniem żądanej informacji obecnie nie występuje już stan bezczynności, a brak odpowiedzi w terminie był wynikiem nadmiernych obowiązków pracowników Urzędu Gminy, który w przedmiotowym okresie się nagromadził oraz licznych absencji pracowników, głownie z przyczyn zdrowotnych. W piśmie z dnia [...] stycznia 2025 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał skargę, modyfikując ją poprzez wniesienie o umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do udostępnienia informacji publicznej. Jednocześnie podtrzymał pozostałe żądania skargi, w tym żądanie kosztowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż Wójt Gminy dopuścił się bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia [...] listopada 2024 r. W myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przy czym zgoda stron na rozpatrzenie skargi w trybie uproszczonym nie jest wymagana. Z uwagi na to, że przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność organu administracji publicznej - Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Na wstępie należy wskazać, że bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej będzie miała miejsce w sytuacji, w której podmiot ten w ustawowo określonym terminie nie podejmie w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji żadnej z czynności określonych w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd orzeka na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., który określa, że w tym przypadku sąd: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W myśl art. 149 § 1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto, na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W sprawie bezsporne jest, że informacja żądana przez skarżącą ma charakter informacji publicznej, a Wójt jest podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia. Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Taki charakter bezsprzecznie mają informacje dotyczące wynagrodzeń osób piastujących stanowiska Wójta, jego zastępców, Skarbnika i Sekretarza Gminy. Wobec powyższego organ powinien był załatwić wniosek skarżącej w trybie i terminie przewidzianym w u.d.i.p. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, uniemożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Należy stwierdzić, że organ nie wywiązał się ze swego ustawowego obowiązku w powyższym terminie, gdyż udostępnił żądaną informację dopiero w wyniku złożonej przez pełnomocnika W. S. skargi w dniu [...] grudnia 2024 r. (mylnie datowanej na dzień [...] listopada 2024 r.). Ostateczne udostępnienie żądanej przez skarżącą informacji nastąpiło w dniu [...] grudnia 2024 r., co świadczy o przekroczeniu ustawowego terminu i tym samym o bezczynności organu. Organ w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że zwłoka w udostępnieniu informacji wynikała z nadmiernych obowiązków pracowników Urzędu Gminy, który w przedmiotowym okresie się nagromadził oraz licznych absencji pracowników, głownie z przyczyn zdrowotnych. Wskazana okoliczność nie ma jednak znaczenia w zakresie uznania, że organ dopuścił się bezczynności. To organ w ramach swoich ustawowych kompetencji ma w taki sposób zorganizować pracę Urzędu Gminy, aby żądana informacja publiczna była udostępniona w terminie. Należy ponadto zauważyć, że wnioskowana informacja dotyczyła prostych faktów odnoszących się do łącznej wysokości brutto wynagrodzeń za pracę Wójta Gminy, jego zastępców, a także Sekretarza oraz Skarbnika Gminy. Przygotowanie informacji tego typu i jej udostępnienie powinno więc nastąpić niezwłocznie, a nie dopiero w odpowiedzi na złożoną skargę na bezczynność do sądu administracyjnego. W związku z przekroczeniem ustawowego terminu do udostępniania informacji, a przede wszystkim z uwagi na okoliczność, że całość informacji żądanej przez skarżącą została udostępniona dopiero po wniesieniu skargi do tut. Sądu właściwe jest uznanie, że nieudostępnienie skarżącej informacji publicznej w terminie nastąpiło z winy organu i wynikało z niewłaściwej realizacji obowiązku wynikającego z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Udostępnienie informacji dopiero po złożeniu skargi nie prowadzi natomiast do umorzenia postępowania zainicjowanego tym środkiem zaskarżenia, o co wnosił organ. Zdaniem Sądu, jakkolwiek organ dopuścił się bezczynności, to jednak z pewnością nie miała ona charakteru rażącego. Organ po otrzymaniu skargi niezwłocznie przekazał żądaną informację i wyjaśnił przyczyny zwłoki, a chociaż odpowiedź ta była spóźniona w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej, to jednak działaniu organu nie można przypisać znamion rażącego, a więc oczywistego i poważnego, naruszenia przepisów prawa. Argumenty te uzasadniają rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 sentencji wyroku. Rozpatrując skargę na bezczynność lub przewlekłość postępowania sąd bierze zasadniczo pod uwagę stan sprawy istniejący w dacie wniesienia skargi do sądu, jednakże w zakresie ewentualnego zobowiązania organu do załatwienia sprawy (art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), sąd musi uwzględniać stan istniejący w dacie wyrokowania. Bezprzedmiotowe stało się zobowiązywanie organu do rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia [...] listopada 2024 r., biorąc pod uwagę wskazywany już wyżej fakt, że po wniesieniu skargi do sądu, organ udostępnił w całości żądaną informację. W takiej sytuacji zachodzi podstawa do umorzenia postępowania w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub dokonania czynności (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) – co skutkowało orzeczeniem zawartym w pkt 3 sentencji wyroku. O kosztach postępowania (pkt 4 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a., przyznając skarżącej zwrot kosztów w kwocie, obejmującej uiszczony wpis od skargi, tj. 100 zł, a także koszty zastępstwa procesowego radcy prawnego w wysokości 480 zł ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1935) oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Łączy zwrot kosztów objął więc kwotę 597 zł.