II SAB/Bd 17/10

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2010-04-12

Skład orzekający: Renata Owczarzak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu w przedmiocie renty inwalidzkiej, gdy sprawa była już przedmiotem postępowania sądowego?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na bezczynność organu w przedmiocie renty inwalidzkiej, uznając, że nie podlega ona jego kognicji. Sprawa dotycząca renty inwalidzkiej była już przedmiotem rozpoznania przez Sąd Wojewódzki, a następnie apelacji i kasacji, co wyłącza właściwość WSA do rozpatrywania skargi na bezczynność w tym zakresie.
Stan faktyczny
K. R. złożyła skargę na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie renty inwalidzkiej, wskazując na brak wydania decyzji w sprawie wniosku z 1995 r. Skarżąca podniosła, że sprawa jej wniosku była już przedmiotem rozpoznania przez Sąd Wojewódzki, apelacji i kasacji.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...] w przedmiocie renty inwalidzkiej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. K. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...] dotyczącą braku wydania decyzji w sprawie renty inwalidzkiej na wniosek jaki złożyła w dniu[...] czerwca 1995 r. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 1 – 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.), sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), a także inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (pkt 4), pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7). Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy sąd jest także właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu. Na podstawie akt ustalono, że wniosek skarżącej na skutek złożonego przez nią odwołania od decyzji organu rentowego był przedmiotem rozpoznania przez Sąd Wojewódzki w [...], Wydział Ubezpieczeń Społecznych, jako właściwy do rozstrzygania spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, który wydał wyrok w sprawie - sygn. akt VII U 2067/95, będący przedmiotem apelacji oraz wniesionej przez skarżącą kasacji. W tym stanie rzeczy Sąd uznając, że skarga nie podlega jego kognicji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło