II SAB/Bd 170/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Firmy A. na bezczynność Zakładu Komunalnego Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 3 grudnia 2024 r. Firma A. (dalej: "skarżąca") wniosło w formie dokumentu elektronicznego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Zakładu Komunalnego Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga ta, stanowiąca załącznik do wspomnianego pisma, nie została podpisana. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 19 lutego 2025 r., wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi stanowiącej załącznik do pisma z dnia 3 grudnia 2024 r. Jednocześnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 19 lutego 2025 r. skarżąca została zobowiązana do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 100 złotych, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwania zostało doręczone skarżącej w dniu 11 marca 2025r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie uzupełniła wskazanych wyżej braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga, zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) – dalej jako: "p.p.s.a.", powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie zaś z art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady te dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Stosownie zaś do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przypomnieć należy również uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 06.12.2021 r., sygn. akt I FPS 2/21 (publ. CBOSA), w której wskazano, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami p.p.s.a. oraz prawidłowo pouczony o skutkach zaniechania czynności wskazanych w wezwaniu. Mimo to nie uzupełnił on braków formalnych skargi w zakresie podpisania skargi. Skarżący nie uiścił również wpisu sądowego od skargi, mimo skutecznego doręczenia mu wezwania. Wobec powyższego zastosowanie miał w sprawie również przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z podniesionych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia