II SAB/Bd 18/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2011 na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 maja 2011r., odrzucające skargę kasacyjną S. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie ze skargi S. P. na bezczynność Sądu Okręgowego w B. w przedmiocie rozpatrzenia skargi postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 17 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną S. P., złożoną od postanowienia z dnia 14 marca 2011 r., którym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy odrzucił skargę S. P. na bezczynność Sądu Okręgowego w B. w przedmiocie rozpatrzenia skargi, z uwagi na to, iż została ona sporządzona osobiście przez skarżącego. Pismem z dnia 13 czerwca 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy osobiście sporządzone przez skarżącego zażalenie z dnia [...] czerwca 2011r. na postanowienie z dnia 17 maja 2011r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie zażalenia uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z zm.) – dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Pouczenie w tym przedmiocie zostało zawarte w skierowanym do skarżącej piśmie Sądu z dnia 8 lutego 2011r., do którego załączono odpis postanowienia z dnia 2 lutego 2011 r. Pismo to zostało odebrane przez skarżącą w dniu 14 lutego 2011r. (zwrotne potwierdzenia odbioru – k. 126). Wskazać w tym miejscu należy, że zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych, utrwalony został pogląd co do tego, że sformułowanie "skarga kasacyjna powinna być sporządzona", należy traktować jako obowiązek jej sporządzenia przez profesjonalny podmiot. Poparciem tej tezy jest między innymi znaczenie, jakie przydaje się wyrazowi "powinno" w Słowniku Języka Polskiego (wyd. PWN, pod red. M. Szymczaka, t. II, s. 870), jako: obowiązkowego, należnego, pożądanego, oczekiwanego, spodziewanego. Powyższego wymogu nie stosuje się tylko w przypadku, jeżeli zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy zażalenie wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 w związku z 194 § 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie zażalenie nie zostało sporządzone stosownie do wymogu art. 194 § 4 p.p.s.a. przez radcę prawnego lub adwokata, ale osobiście przez skarżącego, który nie jest żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 p.p.s.a., zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. W tym stanie rzeczy Sąd, stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zażalenie jako niedopuszczalne odrzucił.