II SAB/Bd 186/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Prokuratora [...] [...]w [...] w przedmiocie rozpoznania zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa postanawia odrzucić skargę. K. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prokuratora [...] Prokuratury [...] [...] w B. w przedmiocie rozpoznania zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, podnosząc, że nie została powiadomiona o sposobie rozpoznania jej zawiadomienia z dnia [...] czerwca 2025 r. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przekroczenia swoich uprawnień lub niedopełnienia obowiązków przez komornika sądowego w sprawie Km 110/25. W odpowiedzi na skargę Prokurator [...] [...] w B. wniósł o jej odrzucenie ze względu na to, że sprawa dotycząca bezczynności w sprawie złożonego przez wnioskodawczynię zawiadomienia o popełnionym przestępstwie nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 12 grudnia 2025 r. skarżąca została wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez podanie numeru PESEL oraz wykazanie, że skarga na bezczynność została poprzedzona ponagleniem. Wezwanie prawidłowo doręczono skarżącej [...] stycznia 2026 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 13 akt s.). Termin na uzupełnienie braków mijał z dniem [...] stycznia 2026 r. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 – dalej "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z treści powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność prokuratora w sprawie rozpoznania zawiadomienia skarżącej o podejrzeniu popełnieniu przestępstwa. Kwestie rozpoznawania skarg i wniosków w postępowaniu prowadzonym przez prokuratora uregulowano w Dziale VI z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 390 – dalej "u.p.p.") oraz w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 kwietnia 2016 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 753). Sposób rozpatrywania korespondencji kierowanej do organów prokuratury oraz zasadność i prawidłowość wydawanych rozstrzygnięć określa natomiast kodeks postępowania karnego. Przedmiotowe sprawy nie należą do właściwości sądów administracyjnych. Działalność organów prowadzących postępowanie karne w takim zakresie, w jakim polega ona na prowadzeniu tego postępowania, nie należy do administracji publicznej w rozumieniu przepisów p.p.s.a. Również przepisy kodeksu postępowania karnego nie zawierają unormowań szczególnych poddających działalność organów prowadzących postępowanie karne kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Nie należy zatem do właściwości sądu administracyjnego rozstrzygnięcie, czy w sprawie organ dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania zawiadomienia skarżącej o popełnieniu przestępstwa. Objęcie przedmiotem skargi materii niepodlegającej zakresowi właściwości sądu administracyjnego, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że skarga obarczona była brakiem formalnym, którego – na wezwanie Sądu – skarżąca nie uzupełniła w przepisanym terminie. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jak zaś wynika z art. 58 § 1 pkt 3 sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać - w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie - numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Pomimo prawidłowego wezwania skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzuciła skargę.