II SAB/Bd 19/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] w przedmiocie zasiłku chorobowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 marca 2010 r. J. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] w przedmiocie zasiłku chorobowego, wskazując że podmiot ten nie wydał, na jej wniosek z dnia 1 października 2007 r., w trybie art. 63 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby lub macierzyństwa, decyzji ustalającej prawo skarżącej do pobierania zasiłku po – jak to określiła skarżąca - bezpodstawnym i nie zawierającym stosownego pouczenia o braku prawa do jego pobierania, wstrzymaniu wypłaty zasiłku chorobowego od dnia 19 czerwca 2007 r. do dnia 22 października 2007 r. W związku z tym, iż skarżąca złożyła kilka wniosków datowanych na dzień 1 października 2007 r., a wioski te dotyczyły różnych kwestii prawnych, w których były wydawane odrębne rozstrzygnięcia zarówno przez organy administracyjne jak i sąd powszechny (w szczególności decyzja ZUS z dnia [...] września 2007 r. nr [...], decyzja ZUS z dnia [...] września 2007 r. znak [...], wyrok Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 3 września 2008 r. sygn. akt VII U 2773/07) Wojewódzki Sad Administracyjny w Bydgoszczy, w wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 28 kwietnia 2010 r., wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez sprecyzowanie, czego konkretnie dotyczy jej skarga z dnia 17 marca 2010 r., tj. czy dotyczy ona bezczynności organu w sprawie niepodlegania obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnym i rentowym, chorobowy i wypadkowym w okresie od dnia 28 września do nadal, czy też bezczynności organu w sprawie prawa do zasiłku chorobowego; oraz wskazanie pisma skarżącej i jego daty, które zainicjowało postępowanie organu w powyższym zakresie, a które to postępowanie nie zostało według skarżącej zakończone, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżąca pismem z dnia 11 maja 2010 r. wskazała, iż jej skarga z dnia 17 marca 2010 r. dotyczy bezczynność w sprawie prawa do zasiłku chorobowego i w sprawie wstrzymania jego wypłaty, wyjaśniając że wniosek z dnia 1 października 2007 r., o którym mowa w skardze, nie dotyczył kwestii w których były wydawane odrębne rozstrzygnięcia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...], a które to rozstrzygnięcia kończyły postępowanie wszczęte przez w/w organ z urzędu, lecz stanowił on żądanie wszczęcia postępowania na wniosek skarżącej w sprawie ustalenia uprawnień do zasiłku chorobowego w oparciu o art. 63 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby lub macierzyństwa, po wstrzymaniu bez podstawy prawnej jego wypłaty od dnia 19 czerwca 2007 r. i bez obligatoryjnego pouczenia o braku prawa do jego pobierania. Do pisma wyjaśniającego skarżąca dołączyła kserokopię wniosku z dnia 1 października 2007 r. zawierającego żądanie stwierdzenia nieważności decyzji w/w organu z dnia [...] września 2007 r. znak [...] oraz natychmiastowego wypłacenia zasiłku chorobowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 180 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej powoływanej jako kpa) w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych stosuje się przepisy kodeksu, chyba że przepisy dotyczące ubezpieczeń ustalają odmienne zasady postępowania w tych sprawach. Przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się zaś sprawy wynikające z przepisów o ubezpieczeniach społecznych, o zaopatrzeniach emerytalnych i rentowych, o funduszu alimentacyjnym, a także sprawy wynikające z przepisów o innych świadczeniach wypłacanych z funduszów przeznaczonych na ubezpieczenia społeczne (art. 180 § 2 kpa). W myśl art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących w szczególności: zgłaszania do ubezpieczeń społecznych; przebiegu ubezpieczeń; ustalania wymiaru składek i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu składek; ustalania wymiaru składek na Fundusz Emerytur Pomostowych i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu tych składek; ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych; oraz wymiaru świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Na podstawie art. 83 ust. 2 tejże ustawy od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego (art. 83 ust. 2 w/w ustawy). Odwołanie do sądu przysługuje również w razie niewydania decyzji w terminie 2 miesięcy, licząc od dnia zgłoszenia wniosku o świadczenie lub inne roszczenia (art. 83 ust. 3 w/w ustawy). Zgodnie natomiast z art. 477(8) § 1 ustawy z dnia z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) sprawy odwołań od rozstrzygnięć organów rentowych z zakresu ubezpieczeń społecznych należą do właściwości sądów okręgowych, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych do właściwości sądów rejonowych, o których mowa w § 2 wskazanego artykułu. Uwzględniając przytoczone regulacje prawne oraz okoliczność, że skarżąca jednoznacznie wskazała w piśmie z dnia 11 maja 2010 r., iż jej skarga z dnia 17 marca 2010 r. dotyczy bezczynności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] w zakresie wniosku skarżącej z dnia 1 października 2007 r. stanowiącego żądanie wydanie w trybie art. 63 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby lub macierzyństwa (Dz.U. Nr 60, poz. 636 ze zm.) decyzji ustalającej prawo skarżącej do pobierania zasiłku, stwierdzić należy, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania przedmiotowej skargi. Ustawodawca bowiem we wskazanym artykule określił uprawnienie ubezpieczonego i płatnika składek na ubezpieczenie chorobowe do wystąpienia do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z wnioskiem o ustalenie uprawnień do zasiłku, wskazując iż środek odwoławczy o decyzji Zakładu w tym zakresie określają odrębne przepisy. Przepisami tymi są zaś, w świetle wskazanych wyżej regulacji prawnych, art. 83 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i art. 477(8) – art. 477(14a) Kodeksu postępowania cywilnego, które wskazują drogę sądu powszechnego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Podkreślić przy tym należy, że w art. 83 ust. 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych niewątpliwe chodzi o ten sam sąd, o którym mowa jest w ust. 2 tego artykułu, czyli o sąd powszechny, a nie o sąd administracyjny. W związku z powyższym, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, orzeczono jak w sentencji.