II SAB/Bd 197/13

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2013-07-15

Skład orzekający: sędzia WSA Wojciech Jarzembski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji jest dopuszczalna, jeśli przedmiotowy wniosek dotyczy aktu, który nie jest decyzją administracyjną?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli organ nie miał kompetencji do wydania decyzji lub innego aktu administracyjnego w danej sprawie. W sytuacji, gdy wniosek strony dotyczy aktu, który nie jest decyzją administracyjną, sąd administracyjny nie może kontrolować bezczynności organu w tym zakresie.
Stan faktyczny
K. R. i R. R. złożyli skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie wykupu nieruchomości. Skarżący wskazali, że wniosek złożyli w 2001 r. i od tego czasu organ nie załatwił sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, argumentując brak akt sprawy i wskazując, że wniosek skarżących dotyczył aktu, który nie jest decyzją administracyjną, a zatem sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Ponadto, organ wskazał na brak wcześniejszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. i R. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 29 maja 2013 r. K. R. i R. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] marca 2001 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie wykupu nieruchomości w miejscowości [...], gmina [...] znak [...]. Wyjaśnili, że przedmiotowy wniosek złożyli w biurze Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w dniu [...] marca 2001 r. i od tego czasu organ nie załatwił sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie. Organ wskazał, iż w prowadzonym archiwum brak jest akt sprawy z uwagi na upłynięcie 10 letniego okresu ich przechowywania. Kolegium wyjaśniło również, że na wezwanie z dnia 17 czerwca 2013 r. o nadesłanie całości akt administracyjnych sprawy znak [...], Prezydent Miasta [...] przesłał kopię pisma z dnia [...] czerwca 1993 r., jednocześnie informując, że jest ono jedynym posiadanym przez niego pismem o podanej sygnaturze. Organ wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie nie toczy się przed organem żadne postępowanie. Wskazał również, że zgodnie z twierdzeniami skarżących, podaniem z dnia [...] marca 2001 r. wnieśli oni o stwierdzenie nieważności postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie wykupu nieruchomości, tymczasem z załączonego do skargi wniosku wynika, że dotyczył on stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Zarządu Miasta [...]. Wniosek dotyczył jednak decyzji rozumianej jako sposób zachowania się, a nie rozumianej jako akt administracyjny. To z kolei wskazuje, że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych, wobec czego organ wniósł o odrzucenie skargi. Dodatkowo SKO wskazało, że skarga nie została poprzedzona wcześniejszym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, co powoduje, iż w przedmiotowej sprawie nie spełniono warunku uprzedniego wyczerpania środka odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Wniesiona w sprawie skarga jest bowiem niedopuszczalna. Zakres działania sądów administracyjny określa art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. Podkreślić należy, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem wystąpienie określonej podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 13 czerwca 2001 r., sygn. akt IV SA 961/99 – w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji, w których podnoszone jest niewydanie decyzji administracji w terminie określonym w kpa, lub niepodjęcie czynności z zakresu administracji publicznej - kontrola Sądu Administracyjnego sprowadza się więc przede wszystkim do sprawdzenia, czy istotnie sprawa, w której skarżący zarzuca organowi administracji bezczynność podlega załatwieniu przez ten organ na drodze aktu administracyjnego. (LEX nr 78938). W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynili bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia. Jak wynika z załączonej do skargi kopii wniosku skarżących z dnia [...] marca 2001 r. wnieśli oni o stwierdzenie nieważności decyzji Zarządu Miasta [...] w sprawie wstrzymania w 1993 r. wykupu nieruchomości położonych w miejscowości [...]. Natomiast ze znajdującego się w przesłanych do tut. Sądu pisma Prezydenta Miasta [...] wynika, że pod sygnaturą wskazaną przez skarżących zarejestrowane jest jedynie zawiadomienie skierowane do Burmistrza Miasta i Gminy [...] informujące o wstrzymaniu wykupów nieruchomości położonych w [...]. Powyższe oznacza, że jak słusznie wskazał organ w odpowiedzi na skargę, skarga nie dotyczy decyzji w rozumieniu aktu administracyjnego, a jedynie dokonania określonego wyboru. Wobec tego nie było podstaw do wydania decyzji, innego aktu czy dokonania czynności w postępowaniu administracyjnym. Mając na względnie okoliczność, iż jak wskazano wyżej, warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest wystąpienie opartej na przepisach prawa kompetencji organu administracyjnego do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., należało wniesioną w sprawie skargę jako niedopuszczoną odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło