II SAB/Bd 20/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. F. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie umożliwienia wjazdu na posesję postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] stycznia 2024 r. C. F. (dalej: "Skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie umożliwienia wjazdu na posesję. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 marca 2024 r. wezwano Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi z dnia [...] stycznia 2024 r. Skarżący występował w trybie art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 – dalej "k.p.a.") z ponagleniem do organu wyższego stopnia. W przypadku pozytywnej odpowiedzi wezwano Skarżącego do nadesłania kopii tego wezwania wraz z dowodem jego nadania/doręczenia organowi administracji. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 marca 2024 r. W wyznaczonym terminie Skarżący nadesłał pismo z dnia 25 marca 2024 r. wraz z załączonymi do niego wydrukami wiadomości e-mail z dnia 10 lipca 2023 r., 20 lipca 2023 r., 24 grudnia 2023 r. i 2 marca 2024 r. kierowanymi do Urzędu Gminy, wydrukiem korespondencji z pracownikiem Urzędu Gminy za pośrednictwem komunikatora WhatsApp oraz zdjęciami wyjazdu z posesji Skarżącego – wskazując, że nie bardzo wie co miałby dostarczyć. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Jednym z koniecznych warunków dopuszczalności przyjęcia sprawy ze skargi do rozpoznania przez sąd administracyjny jest konieczność wyczerpania przed jej wniesieniem środków zaskarżenia. Warunek ten przewidziany jest w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm. – dalej "p.p.s.a."), zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.). Według art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność i przewlekłość organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Należy dodać, że skarga wniesiona bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia w myśl art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy podkreślić należy, że wniesiona w tej sprawie skarga nie spełnia powyższych wymogów formalnych, a wezwanie do uzupełnienia skargi pozostało bezskuteczne. Jak bowiem wynika z akt sądowych Skarżący został wezwany do wykazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi z dnia [...] stycznia 2024 r. występował w trybie art. 37 § 1 i 3 k.p.a. z ponagleniem do organu wyższego stopnia, zaś w przypadku pozytywnej Skarżący wezwany został do nadesłania kopii tego wezwania wraz z dowodem jego nadania/doręczenia organowi administracji. Zakreślony w wezwaniu termin do usunięcia braków skargi upłynął bezskutecznie. Skarżący nadesłał pismo z dnia 25 marca 2024 r. wraz z załączonymi do niego wydrukami wiadomości e-mail z dnia 10 lipca 2023 r., 20 lipca 2023 r., 24 grudnia 2023 r. i 2 marca 2024 r. kierowanymi do Urzędu Gminy, wydrukiem korespondencji z pracownikiem Urzędu Gminy za pośrednictwem komunikatora WhatsApp oraz zdjęciami wyjazdu z posesji Skarżącego – wskazując, że nie bardzo wie co miałby dostarczyć. Oceniając powyższe należy stwierdzić, iż samo wystosowanie jakiegokolwiek pisma, nie może być kwalifikowane jako złożenie skutecznego ponaglenia w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a. Ponaglenie stanowi bowiem podanie (art. 63 k.p.a.), które winno spełniać określone prawem wymagania, w tym zawierać oznaczenie strony, która wnosi ponaglenie, adres strony wnoszącej ponaglenie, żądanie stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości, ewentualnie także żądanie stwierdzenia, że bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z naruszeniem prawa, podpis wnoszącego ponaglenie. Ponadto jak wskazuje się w doktrynie i orzecznictwie oprócz danych określonych w art., 63 k.p.a. ponaglenie zawierać musi uzasadnienie. W myśl art. 63 § 1 k.p.a podania (żądania) wnosi się na piśmie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu. Podania utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się natomiast na adres do doręczeń elektronicznych. Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, podania wniesione na adres poczty elektronicznej organu administracji publicznej pozostawia się bez rozpoznania. Podanie wniesione na adres do doręczeń elektronicznych zawiera dane w ustalonym formacie, zawartym we wzorze podania określonym w odrębnych przepisach, jeżeli te przepisy nakazują wnoszenie podań według określonego wzoru (art. 63 § 3a k.p.a.). Z powyższych regulacji wynika zatem, że przesłanie podania do organu drogą elektroniczną za pośrednictwem zwykłej skrzynki mailowej lub aplikacji służącej do komunikowania się takiej jak WhatsApp nie jest tożsame ze złożeniem dokumentu na elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej. W konsekwencji pism Skarżącego z dnia 10 lipca 2023 r., 20 lipca 2023 r., 24 grudnia 2023 r. i 2 marca 2024 r. złożonych za pośrednictwem skrzynki mailowej, ani wiadomości kierowanej do pracownika urzędu za pośrednictwem komunikatora WhatsApp nie można uznać za ponaglenie w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a., bowiem formy korespondencji z organem za pośrednictwem zwykłej skrzynki mailowej, czy komunikatora WhatsApp nie przewidują przepisy prawa. Jak już wskazano wniesienie ponaglenia, w trybie art. 37 § 1 k.p.a., jest wymogiem formalnym umożliwiającym wniesienie skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania. Uznać zatem należy, że żadne z ww. pism Skarżącego nie spełnia powyższych wymogów. Tym samym uznać należy, że Skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § k.p.a. – nie wniósł uprzednio ponaglenia. Dlatego też wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.