II SAB/Bd 202/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Skarżący M. H. w dniu [...] grudnia 2025 r. (data wpływu do organu) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ("WSA") w Bydgoszczy skargę na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, o którą wnioskował pismem z dnia [...] stycznia 2025 r. Zarzucił przy tym naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako "u.d.i.p.") i wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia [...] stycznia 2025 r. Wyjaśnił jednocześnie, że WSA w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2025 r. (sygn. akt II SAB/Bd 27/25) stwierdził bezczynność Dyrektora i zobowiązał go do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2025 r. Jednak, jak wskazał, Dyrektor w piśmie z dnia [...] grudnia 2025 r. ponownie odmówił skarżącemu udostępnienia wnioskowanych informacji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor wyjaśnił, że zgodnie z wydanym w sprawie wyrokiem WSA w Bydgoszczy z dnia [...] sierpnia 2025 r. załatwił sprawę, tj. ponownie rozpatrzył wniosek i podtrzymał swoją wcześniejszą decyzję, uzasadniając ją zgodnie z zaleceniami Sądu. Przedłożył również pismo z dnia [...] grudnia 2025 r., stanowiące odpowiedź na wniosek z dnia [...] stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm., dalej "p.p.s.a."). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Uwzględniając powyższe, należy zauważyć, że sprawę bezczynności Dyrektora Zespołu Szkół w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] stycznia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej prawomocnie rozpoznano już wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 6 sierpnia 2024 r. sygn. akt II SAB/Bd 27/25, w którym Sąd stwierdził bezczynność Dyrektora w rozpoznaniu wniosku M. H. z [...] stycznia 2025 r., która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku z [...] stycznia 2025 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jak wynika z akt sprawy, po zapadnięciu powyższego orzeczenia Sądu, Dyrektor przesłał skarżącemu pismo z dnia [...] grudnia 2025 r., w którym odmówił udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia [...] stycznia 2025 r. z uwagi na to, że w jego ocenie wynagrodzenia nauczycieli nie stanowią informacji publicznej. Otrzymanie powyższego pisma skarżący potwierdził w treści skargi oświadczając, że organ ponownie odmówił mu udostępnienia wnioskowanych informacji. Sprawa ze skargi skarżącego w tym samym przedmiocie, tj. rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] stycznia 2025 r., nie może być zatem ponownie merytorycznie rozpoznana przez Sąd. Zachodzi bowiem tożsamość podmiotowa i przedmiotowa pomiędzy sprawą zakończoną prawomocnym wyrokiem z dnia [...] sierpnia 2025 r. sygn. akt II SAB/Bd 27/25, a niniejszą sprawą, stanowiąca obligatoryjną przesłankę do odrzucenia skargi. Należy zaznaczyć, że analogiczne stanowisko było prezentowane już w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z 15 czerwca 2021 r. sygn. akt III OSK 3030/21 (orzeczenia.nsa.gov.pl) wywiódł, że kwestia związana z nieprawidłową realizacją wniosku o udostępnienie informacji publicznej, po wydaniu prawomocnego wyroku zobowiązującego do załatwienia tego właśnie wniosku w sposób wyraźnie wskazany w wyroku, nie może być przedmiotem kolejnej skargi na bezczynność organu w rozpatrzeniu tego samego wniosku. W sytuacji, gdy bezczynność organu została już stwierdzona prawomocnym wyrokiem Sądu, wszczynanie kolejnego postępowania sądowego w tym samym przedmiocie jest niedopuszczalne i godzi w zasadę powagi rzeczy osądzonej. Naczelny Sąd Administracyjny podniósł ponadto, że w takim przypadku stronie, gdy organ w dalszym ciągu unika realizacji obowiązku nałożonego przez Sąd w prawomocnym wyroku, przysługuje skarga w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Ponownie wniesiona przez skarżącego skarga w tej samej sprawie nie mogła być zatem uznana za dopuszczalną. Przyjęcie, że stronie - po stwierdzeniu bezczynności organu i następującej po niej dalszej bezczynności w granicach tej samej sprawy - przysługuje prawo do wniesienia nowej skargi na bezczynność w tej samej sprawie, powodowałoby bowiem, że instytucja wniesienia skargi na niewykonanie wyroku prawomocnie stwierdzającego już bezczynność i zobowiązującego organ do określonej aktywności, stałaby się zbędna. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.