II SAB/Bd 21/07

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2007-11-13

Skład orzekający: Wiesław Czerwiński, Krzysztof Gruszecki, Anna Klotz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku, gdy organ udostępnił żądane informacje publiczne w trakcie postępowania sądowego wszczętego na skutek skargi na bezczynność, sąd powinien umorzyć postępowanie?
Ratio decidendi
W sytuacji, gdy organ udostępnił skarżącemu żądane dane publiczne w trakcie postępowania sądowego wszczętego na skutek skargi na bezczynność, postępowanie sądowe podlega umorzeniu. Obowiązek udzielenia informacji publicznej dotyczy informacji posiadanych przez organ i w formie, w jakiej są gromadzone. Sąd nie może uwzględnić wniosku o ukaranie grzywną, gdyż jest to odrębne postępowanie.
Stan faktyczny
R. Z. złożył skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej spóźnionych oświadczeń majątkowych funkcjonariuszy samorządowych. Skarżący zarzucił organowi brak wszczęcia postępowania i wybiórcze traktowanie wniosku. Wojewoda wniósł o umorzenie postępowania, przedkładając żądane dane i wyjaśniając, że nie prowadził odrębnej ewidencji takich przypadków. Sąd uznał, że skoro dane zostały udostępnione, postępowanie należy umorzyć.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Sędzia WSA Anna Klotz Protokolant Justyna Straka po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 13 listopada 2007r. sprawy skargi R. Z. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie nie udostępnienia informacji publicznej postanowił: umorzyć postępowanie. IISAB/Bd 21/07 Uzasadnienie R. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Wojewody [...] w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej w zakresie działalności władzy publicznej. Wskazał, iż zwrócił się do Wojewody z wnioskiem o udzielenie informacji w sprawie spóźnionych oświadczeń majątkowych funkcjonariuszy samorządowych. Zdaniem R. Z. organ wbrew zapisom art. 61 § 3 K.p.a, i mimo wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nie wszczął postępowania w żądanym zakresie. Ograniczył się jedynie do udzielenia odpowiedzi, że nie prowadził odrębnej ewidencji dotyczącej wskazanych we wniosku danych, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 marca 2007r. sygn. K 8/07. Skarżący postępowanie organu określił, jako wybiórcze, dyskryminujące i podważające zasadę zaufania do organów państwa. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o umorzenie postępowania. Organ przedłożył informację dotyczącą danych funkcjonariuszy samorządowych z terenu województwa [...], którzy złożyli oświadczenia majątkowe po terminie. Wyjaśnił, iż nie udzielenie skarżącemu informacji wynikało z faktu, że dane określone we wniosku organ musiałby gromadzić w "odrębnej" ewidencji zawierającej przypadki, gdzie niniejszy dokument został złożony z uchybieniem terminu, a taka dokumentacja nie była prowadzona. Wskazał, że choć termin złożenia oświadczenia jest możliwy do ustalenia to jednak wobec braku sankcji w postaci obowiązku podjęcia uchwały przez organ stanowiący danej jednostki samorządu terytorialnego o wygaśnięciu mandatu, dane te nie są przedmiotem odrębnych postępowań i mają charakter jedynie informacyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W trakcie prowadzonego postępowania sądowego Wojewoda [...] dostarczył skarżącemu żądane dane. Obowiązek udzielenia informacji publicznej dotyczy informacji będących w posiadaniu organów i w formie w jakiej są gromadzone. W orzecznictwie sądowym przyjęto jednolite stanowisko, że w sytuacji, gdy wniesiono skargę na bezczynność, a następnie uzupełniono brak – wydano decyzję, postanowienie lub dokonano czynności o jakich mowa w art. 3 § 3 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – postępowanie sądowe podlega umorzeniu (postanowienie NSA z 14.01.1987 r. sygn. IV SAB 14/86, ONSA 1987 r. nr 1, poz. 7, postanowienie WSA z 9.12.2004 r. sygn. II SAB/Gd 46/03, system informacji prawnej LEX nr 203323). Sąd nie mógł uwzględnić wniosku o ukaranie grzywną ponieważ postępowanie o ukaranie na podstawie art. 23 ustawy z 6 grudnia 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) jest odrębnym postępowaniem podlegającym rygorom procedury karnej (podobnie wyrok NSA z 28.09.2007 r. sygn. II OSK 813/07). Uzasadnia to, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.) postanowienie jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło