II SAB/Bd 21/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. L. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania decyzji odszkodowawczej postanawia odrzucić skargę U. L. pismem z dnia [..]01.2012 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Wojewody [..] w przedmiocie wydania decyzji odszkodowawczej. W treści skargi jej autorka stwierdziła, że o ile zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi na bezczynność obwarowane jest uprzednim wyczerpaniem dostępnych środków zaskarżenia, to jej zdaniem w niniejszej sprawie ten wymóg nie obowiązuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organami właściwymi w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie natomiast do art. 52 § 2 ppsa, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Regulacje te oznaczają, że jeżeli stronie służą środki odwoławcze w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, to nieskorzystanie z tych środków powoduje niedopuszczalność skargi, jako przedwcześnie wniesionej. W sprawie bezczynności Wojewody [...] skarżącej przysługiwał środek zaskarżenia w postaci zażalenia, o jakim mowa w art. 37 § 1 kpa. Przepis ten stanowi, że na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, przy czym organem wyższego stopnia nad Wojewodą jest właściwy w sprawie minister (art. 17 pkt 2 kpa). Skarżąca winna więc przed wniesieniem skargi na bezczynność do sądu wcześniej wyczerpać tryb przewidziany w art. 37 § 1 kpa, czyli wnieść zażalenie na nie załatwienie sprawy w terminie do właściwego dla rozpoznania sprawy ministra, a ewentualnie w następnej kolejności skierować sprawę na drogę postępowania sądowoadministracyjnego. Stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała, że przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 kpa. Z pisma procesowego Skarżącej z dnia [..]stycznia 2012 r. wynika wyłącznie, że takie zażalenie na nie załatwienie sprawy w terminie nie zostało wniesione, gdyż zdaniem skarżącej w niniejszej sprawie ten wymóg nie obowiązuje. Skutkiem nie wyczerpania wskazanego trybu jest niedopuszczalność skargi i w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ppsa Sąd skargę na bezczynność odrzucił.