II SAB/Bd 22/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Protokolant Magdalena Flinik po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi Wojciecha K. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji we W. w przedmiocie ekwiwalentu za prace zlecone postanawia odrzucić skargę Postanowieniem z dnia 27 lutego 2004 r. - sygn. akt IISAB/Wa 33/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w związku ze skargą Wojciecha K. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji we W. w przedmiocie ekwiwalentu za prace zlecone stwierdzając swoją niewłaściwość miejscową przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy. Z treści skargi z dnia 29.12.2003 r. wynika, iż jej przedmiotem jest bezczynność Komendy Miejskiej Policji we W. oraz Komendy Głównej Policji w przedmiocie udzielenia płatnego urlopu dodatkowego, zwrotu zaległego urlopu za prace uciążliwe i szkodliwe dla zdrowia oraz bezczynność Komendy Głównej Policji odnośnie ekwiwalentu za prace zlecone, przy załączeniu kopii raportów skarżącego z dnia [...] 1999 r. i [...] 2001 r. a nadto kopii odpowiedzi Komendy Wojewódzkiej Policji w B. z dnia [...] 2002 r., [...] 2002 r. jak i Komendy Głównej Policji z dnia [...] 2003 r., [...] 2003 r., [...] 2003 r. i [...] 2003 r. przekazanych skarżącemu. W myśl przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W sytuacji wniesienia skargi na bezczynność polegającą na powstrzymaniu się od wydania w terminie decyzji lub postanowienia, na które służy zażalenie, skarżący powinien, w pierwszej kolejności, wykorzystać środek prawny określony w art. 37 k.p.a., tj. zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w tym terminie. Z kolei w przypadku skargi na bezczynność organu w zakresie pozostałych postanowień oraz aktów i czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 4 [ ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ]. Wniesienie skargi należy poprzedzić wezwaniem na piśmie właściwego organu w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności, do usunięcia naruszenia prawa. Na podstawie akt sprawy ustalono, iż decyzją Nr [...] z dnia [...] 2000 r. Komendant Miejski Policji we W. przyznał skarżącemu urlop dodatkowy za pełnienie służby w warunkach szczególnie uciążliwych dla zdrowia za 2000 r. a w odniesieniu do raportu Wojciecha K. z dnia [...] 1999 r. (odnoszącego się do urlopu dodatkowego) oraz raportu z dnia [...] 2001 r. (zwrot zaległego urlopu dodatkowego) Komendant Miejski Policji we W. udzielił mu pisemnych odpowiedzi. Odnosząc się natomiast do skargi w zakresie przekazanym według właściwości (ekwiwalent za prace zlecone), brak jest w aktach administracyjnych jakichkolwiek dokumentów wskazujących na decyzje administracyjne, które mogłyby wskazywać, iż ten zakres żądań skarżącego był przez niego kwestionowany, jak również sam skarżący nie wskazał okoliczności świadczących o bezczynności organu - powołał się bowiem tylko na raporty i pisma dotyczące udzielenia urlopu dodatkowego. Skarżący pismem z dnia [...] 2004 r. poinformował, że nie składał zażalenia na nie załatwienie sprawy do organu administracji wyższego stopnia w przedmiocie bezczynności w sprawie ekwiwalentu za prace zlecone. W myśl przepisu art. 52 § 1i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Wobec powyższego mając na uwadze brak przedmiotu zaskarżenia Sąd na podstawie przepisu art. 58 § 1, ust. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), odrzucił skargę.