II SAB/Bd 222/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Protokolant Starszy sekretarz sądowy Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 października 2013r. sprawy ze skargi I.S. na bezczynność Marszałka Województwa [...] w przedmiocie przewlekłości postępowania administracyjnego dotyczącego wygaśnięcia koncesji na wydobywanie kruszywa naturalnego oddala skargę. II SAB/Bd 222/13 Uzasadnienie Pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. I.S. wniosła skargę domagając się stwierdzenia przewlekłości względnie bezczynności Marszałka Województwa [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaszenia koncesji nr [...] na wydobywanie kruszywa naturalnego ze złoża "[...]" udzielonej decyzją Wojewody W. z [...] sierpnia 1997 r.- [...] J.S. - przeniesionej następnie decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2005 r. [...] na Spółkę A, o co wystąpiła w piśmie z dnia [...] lipca 2011 r. W swej skardze wywodziła, że postępowanie trwało zbyt długo i ciągle przesuwano terminy rozstrzygnięcia sprawy, uzasadniając to potrzebą uzyskania dodatkowych wyjaśnień. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że zarzuty skargi odnoszą się do merytorycznego rozstrzygnięcia negatywnej dla skarżącej decyzji, i że długi okres prowadzenia postępowania związany był z wnoszonymi przez skarżącą środkami zaskarżenia. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisami ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. z 2012 r., poz. 270) powoływanej dalej jako "P.p.s.a" kontrola działalności organów administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.) Podkreślenia przy tym wymaga również, że w trakcie rozpatrywania skargi wniesionej na bezczynność organu administracji publicznej lub przewlekłość postępowania sąd administracyjny, będąc stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. związany granicami sprawy, ogranicza się wyłącznie do ustalenia, czy organowi można przypisać lub nie - stan bezczynności lub przewlekłe załatwianie sprawy. Sąd nie jest natomiast władny zajmować stanowiska w kwestiach merytorycznych. Bez wątpienia zgodnie z przepisem art. 12 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącym do jej załatwienia. Powyższa zasada pozostaje w bezpośrednim związku z art. 7 i 8 K.p.a. zobowiązującymi wymienione organy do stania na straży praworządności i uwzględniania słusznego interesu obywateli, a także pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. Wyrażona w art. 12 K.p.a. zasada szybkości postępowania została skonkretyzowana w art. 35 K.p.a., którego § 1 stanowi, że organy administracji publicznej mają obowiązek załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, a § 3 określa terminy załatwiania spraw -załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Do wskazanych wyżej terminów nie wlicza się terminów przewidzianych przepisami prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania i okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, czy wreszcie powstałych z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 K.p.a.). Zgodnie z przepisem art. 133 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Analizując utrwalony w aktach przebieg postępowania zainicjowanego wskazanym w skardze wnioskiem, Sąd doszedł do wniosku, że nie można zarzucić wskazanemu w skardze organowi bezczynności ani też przewlekłości postępowania. Bezczynność to zaniechanie podejmowania czynności, natomiast przewlekłość to nadmierne długie prowadzenie postępowania przy braku jakichkolwiek faktycznych podstaw do przekroczenia ustawowych terminów załatwienia sprawy. Tymczasem z akt sprawy wynika, że po złożeniu przez skarżącą pismem z dnia [...] lipca 2011 r. do Marszałka Województwa [...] wniosku o "stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2005 r." wydano w sprawie dnia [...] sierpnia 2011 r. postanowienie przedłużające termin rozpoznania sprawy do [...] września 2011 r., o czym organ powiadomił skarżącą. Następnie organ ten wydał decyzję z dnia [...] września 2011 r. [...], odmawiając stwierdzenia wygaśnięcia decyzji. Na skutek wniesionego przez skarżącą odwołania, które wpłynęło do organu [...] października 2011 r. (które przesłano do organu odwoławczego [...] października 2011 r.) i uchylenia decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. przez Ministra Środowiska rozstrzygnięcia Marszałka, sprawa musiała ponownie być rozpatrzona przez Marszałka Województwa, który postanowieniami z dnia [...] marca 2012 r. i [...] kwietnia 2012 r. przedłużył termin załatwienia sprawy do [...] kwietnia 2012 r., po czym decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. - [...] umorzył postępowanie, w związku w wygaszeniem przedmiotowej koncesji decyzją z [...] marca 2012 r.- [...] na wniosek Spółki A. Decyzja Marszałka Województwa z [...] kwietnia 2012 r. ponownie została w dniu [...] maja 2012 r. zaskarżona przez skarżącą I.S., a następnie uchylona przez Ministra Środowiska decyzją z [...] sierpnia 2012 r. Akta wróciły do Urzędu Marszałkowskiego [...] sierpnia 2012 r. W związku z powyższym Marszałek wezwał skarżącą o dodatkowe wyjaśnienia przedłużając termin załatwienia sprawy do [...] lutego 2013 r., a następnie do [...] marca 2013 r. Z akt wynika, że w tym czasie trwała korespondencja między organem, a skarżącą. Przed upływem tego terminu, bo dnia [...] marca 2013 r. Marszałek Województwa [...] decyzją [...] umorzył postępowanie a skarżąca [...] kwietnia 2013 r. złożyła kolejne odwołanie, które przekazano [...] kwietnia 2013 r. do organu odwoławczego. Powyżej przedstawiony przebieg postępowania nie pozwala w ocenie Sądu uznać, iż Marszałek Województwa [...] pozostawał w bezczynności, bowiem wykonywał przewidziane prawem niezbędne czynności. Organowi nie można też zarzucić przewlekłości postępowania dotyczącego rozpoznania wniosku skarżącej z [...] lipca 2011 r. Nie bez znaczenia na prowadzenia postępowania był charakter sprawy, składane odwołania (do których oczywiście skarżąca miała prawo) oraz niejednoznaczna treść pierwotnego wniosku skarżącej, która w trakcie tego postępowania w kolejnych kierowanych do organu pismach precyzowała swoją wolę. W tym stanie rzeczy Sąd nie znalazł uzasadnionych okoliczności do uwzględnienia skargi i dlatego oddalił ją na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.