II SAB/Bd 24/06
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2006-06-28
Skład orzekający: Krzysztof Gruszecki, Małgorzata Włodarska, Ewa Kruppik-Świetlicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, w szczególności nie wniósł zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w przepisach prawa, w tym nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Niewyczerpanie przewidzianego trybu postępowania skutkuje odrzuceniem skargi.Stan faktyczny
Skarżący J. R. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej przejęcia gospodarstwa rolnego w zamian za świadczenia rentowe. Skarżący zarzucił organom administracji zbyt długie prowadzenie postępowania. Organ administracji wyjaśnił, że podjęcie rozstrzygnięcia wymaga dalszego postępowania wyjaśniającego. Sąd administracyjny rozpoznał skargę pod kątem jej dopuszczalności.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Sędziowie: sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) asesor WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2006r. sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przejęcie w zamian za świadczenia rentowe gospodarstwa rolnego postanawia odrzucić skargę
II SAB/Bd 24/06
Uzasadnienie
Skarżący J. R. wnioskiem z dnia 5 marca 2004r. zwrócił się do Ministra Rolnictwa o zwrot nieruchomości oznaczonej w Księdze Wieczystej prowadzonej przez Państwowe Biuro Notarialne w Ż. KW [...]. Argumentował, iż Naczelnik Urzędu Gminy w G. zarządzał bezprawnie Jego własnością, chcąc przypisać P. i F. R. świadczenie socjalne. Minister Rolnictwa przekazał ten wniosek do załatwienia według właściwości Wojewodzie [...], który z kolei przekazał sprawę do załatwienia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B. jako organowi właściwemu.
Rozpoznając sprawę organ ustalił, iż na wniosek F. R. z dnia [...] 1975r. uzasadniony, podeszłym wiekiem i brakiem zdolności do dalszego prowadzenia gospodarstwa, Naczelnik Gminy w G. decyzją z dnia [...] 1975r. Nr [...] przejął na własność Państwa w zamian za rentę gospodarstwo rolne bez budynków położone we wsi C. o pow. 25,31 ha. Wpisu Skarbu Państwa jako właściciela nieruchomości dokonano w dniu 16 maja 1975r. na wniosek z dnia 12 maja 1975r.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. R. zarzucił organom administracji zbyt długie prowadzenie postępowania. Potwierdzeniem tego zarzutu, było w ocenie skarżącego bezpodstawne żądanie przedłożenia postanowienia o nabyciu praw do spadku po nieżyjących rodzicach oraz niezrozumienie istoty sprawy. J. R. podkreślił, że nic po rodzicach nie chce i że rodzice mieli swoją ziemię a on swoją i jej zwrotu od organów administracji się domaga.
W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, iż przedmiotem postępowania jest stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej przejęcia na Skarb Państwa w zamian za rentę, gospodarstwa rolnego stanowiącego własność P. i F. R. i że podjęcie rozstrzygnięcia w tej sprawie wymaga prowadzenia dalszego postępowania wyjaśniającego, polegającego na odszukaniu aktu własności, a także ustaleniu, kto przejął gospodarstwo po zdaniu go na rzecz Skarbu Państwa oraz w czyim obecnie znajduje się władaniu.
1
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Zgodnie z art. 52 przepisem § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późno zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." jednym z koniecznych warunków dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia jeżeli służyły one w postępowaniu administracyjnym.
Zgodnie zaś z § 3 powyższego przepisu, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa wart. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Przesłanką dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego w odniesieniu do skargi na bezczynność polegającą na nie wydaniu w terminie decyzji, co miało miejsce w niniejszej sprawie, jest wyczerpanie przez skarżącego środka prawnego przewidzianego wart. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego tzn. wniesienie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Jak wynika z akt sprawy skarżący tego nie uczynił. Niewyczerpanie przed wniesieniem skargi na bezczynność organu administracji, przewidzianego przepisami prawa trybu postępowania powoduje konieczność odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej, na podstawie a 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (cytowanej powyżej .).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło