II SAB/Bd 24/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 16 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na bezczynność Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [...] w przedmiocie nie wydania rozstrzygnięcia wobec wniesionego odwołania postanawia: odrzucić skargę. Skarżący K. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [...] w przedmiocie nie wydania rozstrzygnięcia wobec wniesionego odwołania od decyzji personalnej Dyrektora Aresztu Śledczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...]. W odpowiedzi na wezwanie Sądu z [...] sierpnia 2008 r. w sprawie udzielenia informacji dotyczącej złożenia zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 K.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, skarżący oświadczył (w piśmie z dnia [...] września 2008 r.), że nie dokonał powyższej czynności procesowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżania, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy), zaś zgodnie z art. 52 § 3, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem jej do sądu wezwać właściwy organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym albo zwrócenie się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Art. 37 ust. 1 K.p.a. stanowi, że na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Oznacza to, że w każdym przypadku przed wniesieniem skargi na bezczynność organu konieczne jest uprzednie złożenie zażalenia, o którym mowa w art. 37 ust. 1 K.p.a. Dopiero po otrzymaniu postanowienia będącego rozstrzygnięciem tak wniesionego zażalenia możliwe jest, z zachowaniem trzydziestodniowego terminu, wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Pozostaje poza sporem, że strona skarżąca nie złożyła zażalenia w trybie art. 37 ust. 1 K.p.a., co wynika bezpośrednio z treści pisma skarżącego z dnia 9 września 2008 r., stanowiąc tym samym naruszenie cyt. wyżej art. 52 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.