II SAB/Bd 25/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Protokolant Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Szefa Rejonowego Zarządu Infrastruktury w B. w przedmiocie wypłaty podwyższonego dodatku specjalnego postanawia odrzucić skargę. II SAB/Bd 25/05 UZASADNIENIE J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Szefa Rejonowego Zarządu Infrastruktury w B. w przedmiocie wypłaty podwyższonego dodatku specjalnego wnosząc o zobowiązanie organu do wydania decyzji w tym przedmiocie, w terminie określonym przez Sąd. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu 4 maja 2004r. wystąpił do Szefa Rejonowego Zarządu Infrastruktury w B. z wnioskiem o wypłatę podwyższonego dodatku specjalnego za miesiąc styczeń 2003r. oraz o wyrównanie należności z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. Organ pismem z dnia 11 maja 2004r. poinformował skarżącego, iż nie jest władny do podjęcia decyzji bez otrzymania stosownych dyspozycji od Dyrektora Departamentu Infrastruktury MON. Z akt sprawy wynika, że decyzją Szefa Rejonowego Zarządu Infrastruktury w P. z dnia [...] 2002r. nr [...] przyznano J. M. podwyższony dodatek specjalny o 10% kwoty uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego przysługującego oficerom w okresie od dnia 1 listopada 2002r. do 31 stycznia 2003r. Decyzją Dyrektora Departamentu Infrastruktury MON z [...] 2003r. nr 6 zmieniono decyzję Szefa RZI w P. nr [...] w ten sposób, iż datę końcową wypłacania dodatku specjalnego ustalono na 31 grudnia 2002r. Sekretarz Stanu - I Zastępca Ministra Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] 2003r. nr [...] uchylił w całości powyższą decyzję organu nr 6 i umorzył postępowanie prowadzone w przedmiotowej sprawie w I i II instancji. Decyzją Dyrektora Departamentu Infrastruktury MON z dnia [...] 2003r. stwierdzono częściową nieważność decyzji Szefa RZI w P. nr [...]. Następnie decyzją z dnia [...] 2004r. nr [...] Sekretarza Stanu - I Zastępcy Ministra Obrony Narodowej uchylono w/w decyzję z dnia [...] 2004r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji tj. Dyrektorowi Departamentu Infrastruktury. W związku z powyższym w obrocie prawnym nadal funkcjonowała ostateczna decyzja Szefa Rejonowego Zarządu Infrastruktury w P. z dnia [...] 2002r. nr [...]. Pismem z dnia 14 czerwca J. M. wniósł zażalenie do Dyrektora Departamentu Infrastruktury MON na nie załatwienie przez Szefa RZI w B. prawomocnej decyzji Szefa Rejonowego Zarządu Infrastruktury w P. z dnia [...] 2002r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał również, iż z dniem [...] 2003r. następcą prawnym rozformowanego Rejonowego Zarządu Infrastruktury w P. stał się nowopowstały Wojskowy Zarząd Infrastruktury w P. i do tego organu skarżący powinien kierować swoje żądania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W niniejszej sprawie skarga podlega odrzuceniu bez rozpoznawania zawartych w niej zarzutów. Zgodnie z treścią art.1ustawy z dnia 25 lipca 2002r.-Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153,poz.1269)sądy te powołane są m.in. do kontroli działalności administracji publicznej, a więc orzekają o zgodności z prawem działań organów administracyjnych w zakresie publicznoprawnym. Z kolei przepis art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że ustawa ta normuje postępowanie w opisanych powyżej sprawach oraz w innych sprawach, do których jej przepisy się stosuje. Szczegółowe ramy właściwości sądów administracyjnych zakreśla m.in. przepis art.3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W §1 pkt8 stanowi on, że sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej orzekając w sprawach skarg na bezczynność organów administracyjnych w przypadkach określonych w pkt1-4. Chodzi zatem o bezczynność w sprawach z zakresu administracji publicznej, w których wydawane są decyzje administracyjne(pkt1),postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty(pkt2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt3)oraz inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa(pkt4). Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi zatem wówczas, gdy w ustalonym prawem terminie organ taki nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale pomimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo też nie podjął stosownej czynności. Skarżący domagał się zobowiązania Szefa Zarządu Infrastruktury w B. do wydania decyzji o wypłacie podwyższonego dodatku, a zatem w istocie domagał się realizacji decyzji przyznającej mu ten dodatek. Wykonanie takiej prawomocnej decyzji polega na dokonaniu czynności technicznej poprzez wypłatę odpowiedniej kwoty do rąk osoby uprawnionej lub w formie bezgotówkowej. Należy wskazać, że w dacie wniesienia skargi w niniejszej sprawie w obrocie prawnym w dalszym ciągu pozostawała decyzja Szefa Rejonowego Zarządu Infrastruktury w P. nr [...] przyznająca skarżącemu podwyższony dodatek specjalny. Przepisy prawa nie przewidują możliwości zaskarżenia czynności technicznej, jaką jest wykonanie prawomocnej decyzji, w tym przypadku - dokonanie wypłaty należnego dodatku specjalnego. Roszczenie dotyczące wypłaty w/w dodatku było wymagalne i skarżący powinien wystąpić do sądu powszechnego z powództwem cywilnym, aby uzyskać tytuł wykonawczy w postaci prawomocnego wyroku celem wszczęcia egzekucji dodatku. W związku z powyższym sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego określonej w art.3 p.p.s.a., gdyż dotyczy roszczenia ze stosunku pracy i dlatego, na podstawie art.58 § 1 wymienionej ustawy, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.