II SAB/Bd 26/04

Dnia 10 października 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Grażyna Malinowska - Wasik asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 10 października 2006 r. sprawy ze skargi Jerzego A. na bezczynność Wojewódzkiego Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie wykonania orzeczenia Sądu z żądaniem wymierzenia kary grzywny postanawia odrzucić skargę. Jerzy A. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na niewykonanie przez właściwy organ administracji – Wojewódzki Zespół Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Oddział Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 8 października 2003 r., sygn. akt SAB/Gd 160/01, na mocy którego powyższy organ został zobowiązany do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w B. nr. [...] z dnia [...] 2000 r. i wydania orzeczenia w tej sprawie, w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia wyroku. Skarżący wniósł też o wymierzenie grzywny organowi w trybie określonym art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). W uzasadnieniu opisuje przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie, zawierając także etap postępowania po wydaniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Oddział Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 8 października 2003 r., który obejmuje wydanie postanowienia z [...] 2004 r. nr [...] przez Wojewódzki Zespół Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w By. W stosunku do tego rozstrzygnięcia (po jego doręczeniu w dniu [...] 2004 r.), jak podnosi skarżący - wniósł o jego sprostowanie. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie argumentując, iż skarga Jerzego A. z dnia [...] 2004 r. na "bezczynność organu od zastosowania się do orzeczenia sądowego syg. akt II SAB/Gd 160/01" jest całkowicie bezzasadna, gdyż wydane przez Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności postanowienie nr [...] z dnia [...] 2004 r. jest zgodne z wyrokiem Sądu z dnia 8 października 2003 r. nadesłanym listem poleconym noszącym na kopercie datę stempla pocztowego – 20 stycznia 2004 r., a datę wpływu do Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. – 22 stycznia 2004 r. Zdaniem organu, realizacja wskazań wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Oddział Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 8 października 2003 r. zobowiązująca Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. w ciągu jednego miesiąca od otrzymania wyroku do rozpatrzenia zażalenia Jerzego A. na postanowienie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w B. z dnia [...] 2000 r., nr. [...] nastąpiła poprzez wydanie w dniu [...] 2004 r. postanowienie nr. [..] uchylające postanowienie zespołu powiatowego, czym zrealizowano dyspozycje wyroku Sądu w całości i w terminie. Pismem z [...] 2006 r. pełnomocnik skarżącego, w wykonaniu zarządzenia Sądu z 26 września 2006 r. oświadczył, że skarżący wykonał dyspozycję określoną przepisem art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nakazującą w przypadku skargi na niewykonanie wyroku, uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do jego wykonania. W szczególności podniesiono, iż skarżący zwracał się do Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w piśmie z dnia [...] 2004 r., w którym wnosił o sprostowanie omyłek, co miało doprowadzić do przyspieszenia postępowania. Pismo skarżącego, jako podmiotu nie będącego profesjonalistą w zakresie prawa, należy traktować, w myśl art. 222 K.p.a., jako wezwanie do rozpatrzenia skargi. Dodatkowo wskazano, iż załatwieniem wniosku w rozumieniu strony skarżącej nie jest uchylenie postanowienia, a merytoryczne załatwienie sprawy i wydanie w terminie wyznaczonym merytorycznego orzeczenia rozstrzygającego sprawę. Ostatecznie zakwestionowana została konieczność spełnienia wymogu określonego przepisem art. 154 § 1 p.p.s.a. dotyczącego wymogu wzywania sądu przez stronę skarżącą do załatwienia sprawy, ponieważ przepis ten wraz z całą ustawą o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wszedł w życie 1 stycznia 2004 r., natomiast sprawa dotyczy wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2003 r. a więc z okresu poprzedzającego wejście w życie omawianego przepisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżania, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy), zaś zgodnie z art. 52 § 3, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem jej do sądu wezwać właściwy organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym albo zwrócenie się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji polegającą na niewykonaniu orzeczenia sądu administracyjnego, zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. Sąd może orzec o wymierzeniu grzywny w razie stwierdzenia, że organ, którego działania lub bezczynności dotyczy orzeczenie, nie wykonał go w całości lub w części, przy czym warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. W związku z tym należy zwrócić uwagę, że skarga na niewykonanie wyroku Sądu i wymierzenie organowi grzywny prowadzi do powstania samodzielnej, odrębnej sprawy, niezależnej od tej, w której zapadł rzekomo niewykonany wyrok. Z tego też względu podlega ogólnemu reżimowi warunków formalnych stanowiących o jej dopuszczalności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, które określone zostały w rozdziale 2 art. 50 – 62 p.p.s.a. Tymczasem w niniejszej sprawie uznać należy, iż złożony przez skarżącego wniosek z [...] 2004 r. "o sprostowanie błędów pisarskich i oczywistych omyłek zawartych w postanowieniu Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 15 lutego 2004r. poprzez, między innymi, wpisanie właściwego numeru postanowienia Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności, wskazania właściwej sygnatury akt sprawy i innych omyłek" w istocie nie ma nic wspólnego z wypełnieniem wymogu określonego przepisem art. 154 § 1 p.p.s.a. przewidującego uprawnienie wniesienia skargi na niewykonanie wyroku sądu, ale w przypadku uprzedniego pisemnego wezwania właściwego organu do jego wykonania. Niedopełnienie określonego powyżej wymogu, stanowiącego warunek sine qua non prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego w trybie określonym cyt. wyżej przepisem, prowadzi do uznania niedopuszczalności takiej skargi ze względu na jej przedwczesny charakter. Nie znajduje również uzasadnienia zarzut skarżącego wskazujący na brak podstaw zastosowania wobec niego regulacji prawnej przewidzianej przepisem art. 154 § 1 p.p.s.a. z tego względu, iż sprawa dotyczy wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2003 r. a więc z okresu poprzedzającego wejście w życie omawianego przepisu. Skargę wniesiono bowiem [...] 2004 r., a więc w momencie obowiązywania ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co jednoznacznie przesądza o konieczności stosowania unormowań prawnych przez nią wprowadzonych. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznając skargę jako niedopuszczalną, orzekł o jej odrzuceniu.