II SAB/Bd 26/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. R. i S. R. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie działań w sprawie zawilgocenia i zagrzybienia lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] grudnia 2025 r. I. R. i S. R. (skarżący) zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy: 1) bezczynność Burmistrza Miasta w zakresie podjęcia działań dotyczących zgłoszonego problemu zawilgocenia i zagrzybienia mieszkania skarżących wynikającego z nieużytkowania lokalu sąsiedniego, będącego własnością Gminy P., 2) działania Burmistrza Miasta polegające na sprzedaży lokalu komunalnego położonego w miejscowości R. [...] z naruszeniem zasad gospodarowania mieniem gminnym, z pominięciem obowiązku zapewnienia prawidłowego wykorzystania lokalu na cele mieszkaniowe, 3) uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] lutego 2025 r., która uznała za bezzasadną skargę na działania Burmistrza, akceptując niezgodne z prawem i niegospodarne działanie organu wykonawczego gminy. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Bydgoszczy z [...] lutego 2026 r. rozdzielono skargi w ten sposób, że pod niniejszą sygnaturą zarejestrowano skargę na bezczynność opisaną w punkcie 1., skargę na działania Burmistrza Miasta opisane w punkcie 2. zarejestrowano pod sygnaturą II SA/Bd 88/26, skargę na uchwałę opisaną w punkcie 3. – pod sygnaturą II SA/Bd 89/26. O powyższym poinformowano skarżących wraz z doręczeniem im odpowiedzi na skargi. W piśmie procesowym z [...] lutego 2026 r. skarżący zakwestionowali, przesłanki do odrzucenia skargi. Podnieśli, że niewypowiedzenie umowy najmu mieszkania komunalnego najemcy niezamieszkującemu w tym lokalu, a następnie sprzedaż tego lokalu najemcy, a także zaniechania w zakresie zgłoszenia dotyczącego zawilgocenia i zagrzybienia lokalu, wchodzą w zakres realizacji polityki zarządzania nieruchomościami gminnymi, a więc są sprawami z zakresu prawa administracyjnego podlegającymi kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 – dalej "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (...), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (...), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (...), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z treści powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a lub zakresie określonym w pkt 9. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność Burmistrza Miasta co do podjęcia działań w związku ze zgłoszeniem przez skarżących zawilgocenia i zagrzybienia lokalu mieszkalnego skarżących, znajdującego się w budynku wielorodzinnym miejscowości [...], gm. P.. Skarżący podnoszą, że występujące zawilgocenie i zagrzybienie ich lokalu zostało spowodowane tym, iż lokal sąsiedni, należący wtenczas do zasobów komunalnych gminy, pomimo trwającej umowy najmu, pozostawał niezamieszkany, niewentylowany i nieogrzewany. Jak wskazano, zaistnienie zarzucanej w skardze do sądu administracyjnego bezczynności podlega merytorycznej ocenie tego sądu jedynie w sytuacji, gdy organ administracyjny w danej sprawie zobowiązany jest do jej załatwienia w jakiejś formie rozstrzygnięcia administracyjnego o władczym charakterze (decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności). Podniesione w skardze okoliczności wskazują jednoznacznie, że sprawa, na tle której wyniknął opisany w skardze spór, ma charakter cywilnoprawny, albowiem dotyczy prawidłowości wykonywania umowy najmu zawartej pomiędzy organem a najemcą lokalu sąsiedniego względem lokalu skarżących, oraz związaną z tym immanentnie kwestią ewentualnych immisji na mieszkanie skarżących. Zawarcie oraz wykonywanie umowy najmu jest czynnością o charakterze cywilnoprawnym, zmierzającą do nawiązania stosunku cywilnoprawnego, a z treści powołanego art. 3 § 2 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że czynności cywilnoprawne nie należą do właściwości sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 20 października 2009 r., sygn. akt I OZ 971/09 oraz uchwałę NSA z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08 – dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Bez znaczenia pozostaje tutaj, że stroną umowy jest organ administracji publicznej. Działa on w tym zakresie nie w ramach swojego imperium (władczo), ale w ramach dominium, tj. jako równorzędny partner w stosunku cywilnoprawnym. Wszelkie zatem spory związane z tym, czy prawidłowo wykonywana jest zawarta pomiędzy gminą a najemcą umowa najmu lokalu komunalnego, i czy nie wiąże się to z niekorzystnym wpływem na sąsiednie lokale, winny być rozstrzygane przed sądem powszechnym. Skoro w stosunkach między burmistrzem (wójtem, prezydentem miasta) a najemcą lokalu pozostającego w zasobie gminnym organ nie wydaje rozstrzygnięć administracyjnych o władczym charakterze, podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a., to skarga na bezczynność organu w zakresie podjęcia takiego aktu jest niedopuszczalna. W tej sytuacji na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.