II SAB/Bd 269/13

WyrokWSA w Bydgoszczy2014-01-08

Skład orzekający: Elżbieta Piechowiak, Anna Klotz, Renata Owczarzak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze pozostawało w bezczynności w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości, biorąc pod uwagę konieczność przekazania akt sprawy prokuratorowi, a następnie sądowi, co uniemożliwiło przeprowadzenie postępowania dowodowego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie pozostawało w bezczynności. Konieczność przekazania akt sprawy prokuratorowi, a następnie ich utrata na skutek przekazania do sądu, stanowiła przyczynę niezależną od organu, która zgodnie z art. 35 § 5 k.p.a. nie wlicza się do terminów załatwienia sprawy. Organ informował strony o przyczynach zwłoki i podejmował próby odzyskania akt, co wyklucza stwierdzenie bezczynności.
Stan faktyczny
Skarżąca D. Z. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w T. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Ch. zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przepisów k.p.a. dotyczących terminów załatwiania spraw. SKO wyjaśniło, że postępowanie było wielokrotnie komplikowane, w tym przez konieczność wydania akt prokuratorowi, które następnie zostały przekazane do sądu jako materiał dowodowy, co uniemożliwiło przeprowadzenie opinii biegłego niezbędnej do rozstrzygnięcia sprawy.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz Sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant st. asyst. sędziego Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi D. Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości oddala skargę. Pismem z dnia [...] D. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w T. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Ch. z dnia [...] nr [...] zatwierdzającej projektu podziału nieruchomości położonej w Ch., przy ul. [...]. Zarzucając organowi rażące naruszenie art. 35 § 1 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej powoływanej jako kpa) oraz naruszenie art. 8 i art. 12 kpa, poprzez niedotrzymanie ustawowo określonego terminu do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym, skarżąca wniosła o zobowiązanie SKO do zakończenia sprawy w terminie 14 dni i ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadniając wniesioną skargę D. Z. wskazała, że pismem z dnia [...] zaskarżyła ww. decyzję z dnia [...], że SKO po zarejestrowaniu sprawy pod sygn. SKO [...] uchybiło ustawowemu terminowi załatwienia sprawy, o którym mowa w art. 35 § 3 kpa, że w związku z tym pismem z dnia [...] wezwała ona organ do usunięcia naruszenia prawa i że pomimo tego przedmiotowa sprawa do dnia dzisiejszego nie została załatwiona. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu pisma organ wyjaśnił, że po wpłynięciu do SKO w dniu [...] wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] i po doręczeniu akt postępowania zakończonego przed organem I instancji w dniu [...], wydane zostało w dniu [...] postanowienie nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie, na które strona wniosła skargę do WSA w Bydgoszczy, którą ten Sąd postanowieniem z dnia [....] odrzucił z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia. Wobec powyższego, jak wyjaśnił organ, skarżąca pismem z dnia [...] ponownie wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...], w efekcie czego pismem z dnia [...] SKO zawiadomiło strony o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji na wniosek skarżącej. W związku z tym jednak, iż pismem z dnia [...] skarżąca cofnęła wniosek z dnia [...] i wniosła o umorzenie postępowania toczącego się pod sygnaturą [...], SKO pismem z dnia [...] zawiadomiło strony postępowania, że zostanie ono umorzone w przypadku nie zgłoszenia przez strony w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma sprzeciwu, a następnie decyzją z dnia [...] umorzyło postępowanie wszczęte na wniosek skarżącej z dnia [...]. Organ wyjaśnił, że równolegle, pismem z dnia [....], zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. postanowienia z dnia [....] nr [...] odmawiającego wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...], a następnie postanowieniem z dnia [...] stwierdziło nieważność tego postanowienia i po uprawomocnieniu się tego orzeczenia zawiadomiło strony postępowania, w tym M. S., o wszczęciu na wniosek skarżącej postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...]. Postanowieniem z dnia [...], doręczonym do organu w dniu [...] Prokurator Prokuratury Rejonowej T. Centrum - Zachód zażądał wydania akt postępowania administracyjnego toczącego się przed Burmistrzem C. o sygn. [...]. Akta postępowania zostały zatem przesłane Prokuratorowi w dniu [...], a strony postępowania pismem z tego samego dnia poinformowane o tym, że sprawa nie zostanie załatwiona w terminie wynikającym z art. 35 kpa, lecz w terminie wyznaczonym do dnia [...]z uwagi na toczące się postępowanie przed Prokuratorem Prokuratury Rejonowej T. Centrum – Zachód. W związku z tym, iż akta postępowania znak: [...] postanowieniem z dnia [...] uznane zostały za dowody rzeczowe i orzeczono o ich przechowywaniu jako załącznika do akt sprawy, strony postępowania zostały pismem z dnia [....] poinformowało o tym, że sprawa nie zostanie załatwiona w terminie wynikającym z art. 35 kpa, z uwagi na toczące się postępowanie przed Prokuratorem Prokuratury Rejonowej T. Centrum - Zachód oraz, że sprawa zostanie załatwiona niezwłocznie po otrzymaniu akt z Prokuratury. Organ wskazał, że pismem z dnia [....] SKO zwróciło się do Prokuratury Rejonowej T. Centrum - Zachód o zwrot akt postępowania o sygn. [...] i, że w odpowiedzi udzielonej pismem z dnia [...], Prokurator wyjaśnił, że zwrot akt postępowania administracyjnego nie jest jeszcze możliwy, gdyż akta te są materiałem dowodowym w sprawie. W związku z tym SKO zwróciło się do Prokuratury Rejonowej T. Centrum - Zachód z wnioskiem o przesłanie potwierdzonych za zgodność z oryginałem kserokopii akt postępowania administracyjnego. W przesłanej pismem z dnia [...] odpowiedzi, wyjaśniono zaś, że akta postępowania administracyjnego zostały przekazane do Sądu Rejonowego w T. wraz z aktem oskarżenia przeciwko P. B. W świetle przytoczonych okoliczności, SKO stwierdziło, że opisanej sytuacji faktycznej prowadzenie postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Ch. z dnia [...] jest niemożliwe, albowiem organ nie posiada akt przedmiotowego postępowania administracyjnego. Zaraz bowiem po wyeliminowania z obrotu prawnego oczywiście wadliwego postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego z dnia [...], kiedy możliwe stało się rozpatrzenie wniosku skarżącej, organ zobowiązany został do wydania Prokuratorowi akt postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia [...]. Jednocześnie SKO zaznaczyło, że w jego ocenie nie jest obecnie możliwe przeprowadzenie postępowania dowodowego w sprawie, gdyż dla prawidłowego potwierdzenia okoliczności podniesionych we wniosku skarżącej z dnia [...], niezbędny jest dowód z opinii biegłego z zakresu budownictwa oraz ochrony przeciwpożarowej, której biegły nie jest w stanie wydać bez możliwości zapoznania się z aktami postępowania administracyjnego znajdującymi się obecnie w Sądzie Rejonowym w T. pod sygnaturą [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie wynikającym z treści przepisów art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako ppsa), Sąd stwierdził, iż wniesiona w sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, że w przypadku skargi na bezczynność (jak też na przewlekłość postępowania) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje, zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ppsa, orzekanie w sprawie bezczynności (przewlekłości postępowania) w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ppsa, a zatem dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy na mocy powyższych przepisów przysługuje skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, a także pisemne interpretacje prawa podatkowego w indywidualnych sprawach. W przypadku wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania przedmiotem sądowej kontroli nie jest jednak określony akt lub czynność organu administracji, lecz jedynie ocena, czy organ miał obowiązek podjąć określone działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie oraz czy tego nie dokonał. Wyjaśnić należy także, iż bezczynność organu administracji publicznej oznacza sytuację niewydania w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu bądź czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ppsa (niezałatwienia sprawy w terminie z art. 35 i 36 kpa, czy w terminie wynikającymi z przepisów szczególnych), będącą konsekwencją bądź niepodjęcia przez organ żadnych czynności w sprawie bądź też podjęcia ich lecz z przekroczeniem terminu załatwienia sprawy i bez wykonania obowiązku zawiadomienia o tym strony. Inny typ naruszenia zasady szybkości postępowania i prawa strony do rozpoznania sprawy administracyjnej bez zbędnej i nieuzasadnionej zwłoki, stanowi przewlekłość postępowania administracyjnego, przez którą rozumie się sytuację zbyt długiego prowadzenia postępowania, w związku np. z nieuzasadnionym (bez rzeczywistych przyczyn) przedłużaniem terminu załatwienia sprawy, nieefektywnym wykonywaniem czynności w dużym odstępie czasu, wykonywaniem czynności pozornych, mnożeniem czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy. Zarówno instytucja bezczynności, jako i przewlekłości postępowania, wiążą się nierozerwalnie z zasadą szybkości postępowania, wyrażoną w art. 12 § 1 kpa oraz z prawem strony postępowania do rozpatrzenia jej sprawy we właściwym terminie. W myśl zasady szybkości postępowania administracyjnego, organ administracji publicznej powinien działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 kpa). Ustawowe terminy załatwienia sprawy administracyjnej określa zaś art. 35 kpa. Zgodnie z jego treścią, organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (§ 1). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). Do wskazanych terminów nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (§ 5). Z kolei przepis art. 36 § 1 kpa stanowi, że o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych, organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa). Istotne znaczenie, z punktu widzenia biegu ww. terminów załatwienia sprawy administracyjnej i w konsekwencji zaistnienia ewentualnych przesłanek bezczynności ma moment wszczęcia postępowania administracyjnego. Z tą bowiem datę rozpoczynają bieg terminy załatwienie sprawy administracyjnej. Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przypadków, w których wniosek o wszczęcie postępowania z urzędu złożyła organizacja społeczna (art. 31 § 2 kpa), oraz przypadków postępowań nadzwyczajnych (art. 149 § 1, art. 157 § 2 kpa), nie określa wyraźnie formy wszczęcia postępowania administracyjnego. Niemniej jednak utrwaliło się, że wszczęcie postępowania administracyjnego na wniosek strony następuje z mocy prawa, z dniem doręczenia żądania organowi administracji publicznej (art. 61 § 3 kpa), chyba że zaistnieje sytuacja, objęta zakresem zastosowania art. 61a kpa. W przypadku zaś postępowania administracyjnego wszczynanego z urzędu, za datę jego wszczęcia przyjmuje się dzień pierwszej czynności urzędowej dokonanej w sprawie, jeżeli o tej czynności powiadomiono stronę (patrz Rober Kędziora Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2005, str. 173-174; Andrzej Wróbel Komentarz Lex do art. 61 i 61a kpa). W tych też momentach rozpoczynają bieg ustawowe terminy załatwienia sprawy administracyjnej. Choć w niniejszej sprawie skarżąca złożyła pierwotnie wniosek o wszczęcia postępowania w sprawie już w dniu [...], a do organu wpłynął on w dniu [...], to jednak w związku z tym, iż wydane w dniu [...] w konsekwencji tego wniosku postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania zostało przez organ wyeliminowane z obrotu prawego na skutek stwierdzenia z urzędu jego nieważności postanowieniem z dnia [...], organ zawiadomił strony postępowania o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Ch. z dnia [...] nr [...] zatwierdzającej projektu podziału nieruchomości położonej w Ch., przy ul. [...] - w dniu [...]. Ten też moment ma istotne znacznie z punktu widzenia oceny, czy w sprawie miało miejsce uchybienie ustawowym terminom załatwienia sprawy i zasadzie szybkości postępowania. Zwłaszcza, że po odrzuceniu przez WSA w Bydgoszczy wniesionej przez stronę skargi na ww. postanowienie z dnia [...], skarżąca ponownie pismem z dnia [...] złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...], który w wyniku jego cofnięcia przez stronę i złożenia wniosku o umorzenie postępowania wszczętego na jego skutek w dniu [...], zakończył się wydaniem decyzji z dnia [....] o umorzeniu postępowania w sprawie. Oceniając zatem bieg postępowania po stwierdzeniu nieważności postanowienia z dnia [...] wszczynającego postępowanie z wniosku skarżącej z dnia [...] o stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [....], co miało miejsce w dniu [...], należy mieć na uwadze, że organ w następnie jego uostatecznienia, już w dniu [...] zawiadomił strony postępowania o jego wszczęciu. Dokonanie wskazanych czynności, a więc wyeliminowanie z obrotu prawnego obarczonego wadą nieważności postanowienia z dnia [...] i następnie zawiadomienie stron o wszczęciu postępowania w sprawie, uczyniło możliwym rozpatrzenie wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności kwestionowanej decyzji. Postanowieniem z dnia [...], doręczonym do organu w dniu [...], Prokurator Prokuratury Rejonowej zażądał jednak od SKO wydania akt postępowania administracyjnego toczącego się przed Burmistrzem Ch. o sygn. [...] w związku z prowadzonym postępowania w sprawie o czyn z art. 271 § 1 Kodeksu karnego (kk), co zostało uczynione w dniu [...]. Natomiast postanowieniem z dnia [...] uznane zostały one za dowody rzeczowe i orzeczono o ich przechowywaniu jako załącznika do akt sprawy dotyczącej czynu z art. 271 § 1 kk, a następnie przekazane zostały do Sądu Rejonowego w T. wraz z aktem oskarżenia przeciwko P. B. Z powyższego wynika, że już od dnia [...], SKO nie dysponowało aktami postępowania administracyjnego toczącego się przed Burmistrzem Ch., a zakończonego wydaniem objętej wnioskiem strony o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...]. Akta te natomiast, jak wynika z wyjaśnień organu, są niezbędne do rozstrzygnięcia o przedmiocie sprawy, gdyż dla potwierdzenia okoliczności podniesionych we wniosku skarżącej z dnia [...], konieczne jest przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu budownictwa oraz ochrony przeciwpożarowej, której biegły nie jest w stanie wydać bez możliwości zapoznania się z aktami postępowania administracyjnego. Wskazać należy, że konieczność przesłania akt sprawy innemu organowi (w tym wypadku Prokuratorowi, który z kolei przesłał je Sądowi), a następnie oczekiwanie na ich zwrot, niewątpliwie stanowi przyczynę niezależną od organu, o której mowa w art. 35 § 5 kpa (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 128/12, dostępny na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Okresy opóźnienia w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu nie są zaś, w świetle art. 35 §, 5 kpa, wliczane do terminów załatwienia sprawy, określonych w art. 35 § 3 kpa. Oznacza to, że tego typu przeszkody w załatwieniu sprawy nie są uwzględniane do liczenia wskazanych przez ustawodawcę w art. 35 § 3 kpa terminów załatwieniu sprawy. Wymaga również podkreślenia, że w niniejszej sprawie organ wraz z przekazaniem akt postępowania Prokuratorowi wykonał obowiązek zawiadomienia o tym strony, czyniąc tym samym zadość wymogowi określonemu w art. 36 § 2 kpa. W tym samym bowiem dniu, w którym wysłał akta postępowania Prokuratorowi tj. w dniu [...], poinformował strony postępowania o niemożności załatwiania z tego powodu sprawy w terminie z art. 35 kpa i wyznaczeniu nowego terminu jej rozpatrzenia - do dnia [...]. O niazałatwieniu sprawy w wyznaczonym terminie oraz o jej załatwieniu niezwłocznie po otrzymaniu z Prokuratury przekazanych akt postępowania administracyjnego organ poinformował także skarżącą pismem [...], wskazując na wydane przez Komisarza Policji T. – Śródmieście postanowienie z dnia [...] o uznaniu za dowody rzeczowe i przechowywaniu ich jako załącznika do akt sprawy dotyczącej czynu z art. 271 § 1 kk. Należy mieć także na uwadze, że w tym czasie organ próbował odzyskać przekazane akta postępowania administracyjnego, o czym świadczy fakt, że pismem z dnia [...] wystąpił bezskutecznie do Prokuratury o zwrot przekazanych akt, a następnie pismem z dnia [...] wystąpił do niej z wnioskiem o przesłanie potwierdzonych za zgodność z oryginałem kserokopii akt postępowania administracyjnego, co również nie odniosło zamierzonego skutku, z uwagi na przesłanie tych akt wraz z aktem oskarżenia do Sądu Rejonowego w T. W ocenie Sądu w tak przedstawionej chronologii zdarzeń i czynności procesowych mających miejsce w sprawie, w szczególności tych podejmowanych po stwierdzeniu nieważności postanowienia z dnia [...] o wszczęciu postępowania z wniosku skarżącej z dnia [...], nie ma warunków do stwierdzenia bezczynności organu. Po ostatecznym bowiem weliminowaniu z obrotu prawnego postanowienia z dnia [...], organ już w dniu [...] zawiadomił strony postępowania o jego wszczęciu, którego jednak nie mógł zakończyć poprzez wydanie rozstrzygnięcia o przedmiocie sprawy z uwag na konieczność przekazania akt postępowania administracyjnego toczącego się przed Burmistrzem Ch. o sygn. [...] Prokuratorowi oraz nie dokonanie przez tego ostatniego ich zwrotu czy tez zwrotu kserokopii akt potwierdzonych za zgodność z oryginałem. Jak podkreślono wyżej, do terminów załatwienia sprawy w świetle art. 35 § 5 kpa nie wlicza się okresów opóźnień spowodowanych z przyczyn niezależnych od organów, którą stanowi m.in. właśnie okoliczność niedysponowania aktami sprawy na skutek ich przekazania innemu organowi. Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że organ nie dysponował aktami o sygn. [...], że czynił bezskuteczne starania o ich odzyskanie oraz, że akta te były mu niezbędne do całościowego i pełnego rozpatrzenia sprawy, gdyż konieczne było przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. Organ zgodnie z art. 36 § 2 kpa zawiadamiał również skarżącą o niezależnych od organu (bo wynikających z przekazania akt innemu organowi) powodach zwłoki w załataniu sprawy. W tym stanie rzeczy zarzut bezczynności SKO nie mógł odnieść zamierzonego skutku. Brak stwierdzenia bezczynności organu czyni bezprzedmiotowym ocenianie stopnia niezaistniałej bezczynności, a więc badanie czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa (149 § 2 ppsa), oraz odnoszenie się do wniosku strony o ukaranie dyscyplinarne pracownika mającego być winnym niezałatwienia sprawy w terminie. Biorąc pod uwagę powyższe, z uwagi na brak przesłanek do podjęcia rozstrzygnięcia z art. 149 ppsa, Sąd na podstawie art. 151 ppsa orzekł o oddaleniu wniesionej w sprawie skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło