II SAB/Bd 28/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej przyznania zasiłku chorobowego postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] września 2007 r., znak: [...], Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) Oddział w [...] Inspektorat w [...] orzekł, że niesłusznie wypłacono J. K. zasiłek chorobowy za okres od [...] maja 2007 r. do [...] czerwca 2007 r. w kwocie brutto [...], nakazując jednocześnie zwrot nienależnie wypłaconego świadczenia wraz z odsetkami, oraz że wyżej wskazana nie ma prawa do zasiłku chorobowego z tytułu niezdolności do pracy za okres od [...] czerwca 2007 r. do [...] września 2007 r. Skarżąca nie wniosła odwołania od tej decyzji do Sądu Rejonowego – Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bydgoszczy, prawidłowo pouczona o takiej możliwości. Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. J. K. wniosła skargę na ZUS Inspektorat w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Jako powód jej wniesienia wskazała niewydanie przez tę jednostkę organizacyjną ZUS nowej decyzji i nieprzekazanie odwołania z dnia [...] października 2007 r. od decyzji ZUS z dnia [...] września 2007 r. znak [...] do Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w [...]. Do skargi załączyła wnioski o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...], tj. decyzji wydanej przez ZUS Inspektorat w [...] w dniu [...] września 2007 r. (k. 17 akt administracyjnych) oraz skierowane do Prezesa ZUS zażalenie na bezczynność ZUS Inspektorat w [...]. Ponieważ w skardze podniesione zostały wyraźnie dwa odrębne zarzuty, tj. zarzut dotyczący niewydania nowej decyzji i zarzut związany z nieprzekazaniem odwołania do sądu powszechnego, zarządzono oddzielne rozpoznanie pierwszego z tych zarzutów w ramach niniejszej sprawy, natomiast drugi podlega rozpoznaniu jako sprawa o sygnaturze II SAB/Bd 27/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t. j.: Dz. U. z 2009 r., Nr 205, poz. 1585 ze zm.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących w szczególności: zgłaszania do ubezpieczeń społecznych; przebiegu ubezpieczeń; ustalania wymiaru składek i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu składek; ustalania wymiaru składek na Fundusz Emerytur Pomostowych i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu tych składek; ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych; oraz wymiaru świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Na podstawie art. 83 ust. 2 tejże ustawy od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Odwołanie do sądu przysługuje również w razie niewydania decyzji w terminie 2 miesięcy, licząc od dnia zgłoszenia wniosku o świadczenie lub inne roszczenia, o czym stanowi przepis ust. 3 powołanego wyżej artykułu. Zgodnie natomiast z art. 4778 §1 ustawy z dnia z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r., Nr 43, poz. 296 ze zm.) sprawy odwołań od rozstrzygnięć organów rentowych z zakresu ubezpieczeń społecznych należą do właściwości sądów okręgowych, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych do właściwości sądów rejonowych. Skarżąca zarzuca Inspektoratowi ZUS w [...] między innymi nie wykonanie obowiązku wydania nowej decyzji w jej sprawie, co pozwala bezsprzecznie zakwalifikować jej skargę jako skargę na bezczynność ZUS. Pomijając fakt, iż skarżąca nie wskazuje z czego wywodzi obowiązek wydania nowej decyzji, zauważyć należy, że w świetle powołanych powyżej regulacji prawnych w przypadku niewydania przez ZUS decyzji w zakresie świadczeń lub innych roszczeń ubezpieczonemu przysługuje prawo wniesienia odwołania do sądu powszechnego (art. 83 ust. 2). Zainteresowany podmiot obowiązany jest w związku z tym do poszukiwania ochrony w razie bezczynności ZUS polegającej na niewydaniu decyzji w ramach właściwego postępowania przed sądem cywilnym, uregulowanego w przepisach art. 4778 – art. 47714a Kodeksu postępowania cywilnego, nie może natomiast w tej sytuacji dochodzić swoich praw w drodze postępowania sądowoadministracyjnego. Z uwagi na powyższe wniesioną do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu rentowego wynikającą z faktu niewydania właściwej decyzji należy zawsze potraktować jako niedopuszczalną (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2005 r., OSK 826/04, LEX nr 194712). Ponieważ w świetle niniejszych rozważań przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucić skargę wniesioną przez J. K.