II SAB/Bd 29/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Jerzego J. i Jana T. na bezczynność Rady Powiatu [...] w przedmiocie skargi na Zarząd Powiatu [...] postanawia 1. odrzucić skargę, 2. umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy Jerzemu J. II SAB/Bd 29/05 UZASADNIENIE W piśmie z dnia 11 października 2004 r. Jerzy J., Janusz P. i Jan T. zawarli m.in. skargę na bezczynność Rady Powiatu [...] w przedmiocie wniesionej przez skarżących skargi na decyzję Zarządu Powiatu [...] o niezatrudnianiu emerytowanych nauczycieli. Skarżący zarzucili Radzie, że na swoim posiedzeniu w dniu 23 września 2004 r. nie zajęła się sprawą skarżących ani nie dociekała jej istoty, a ponadto nie wykorzystała swoich uprawnień określonych w art. 16 ust. 1 (skarżący nie określili z jakiego aktu prawnego pochodzi wskazany przepis, ale z kontekstu skargi wynika, iż chodzi o art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym) poprzez udział w rozpatrzeniu skargi komisji rewizyjnej lub powołanej doraźnie komisji specjalnej wobec prawdopodobnego braku obiektywizmu Komisji Edukacji, Zdrowia, Spraw Społecznych i Bezpieczeństwa Publicznego Rady Powiatu zdominowanej przez członków Zarządu Powiatu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Nie oznacza to jednak, iż kontroli sądu administracyjnego podlega cała działalność administracji publicznej, gdyż jak wskazuje art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483, sprostowanie Dz.U. z 2001 r. Nr 28, poz. 319) Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne kontrolę działalności administracji publicznej sprawują w zakresie określonym w ustawie. Ustawą określającą ów zakres kontroli jest ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; z późno zm. dalej jako PPSA), która w art. 3 wskazuje, jakiego rodzaju prawne formy działania administracji publicznej podlegają kontroli sądu administracyjnego. Wypowiadając się w kwestii bezczynności administracji publicznej ów art. 3 § 2 pkt 8 wskazuje, iż kontroli sądu poddana jest bezczynność organów w przypadkach wymienionych w pkt 1 - 4 tegoż paragrafu, tj. wówczas jeżeli organ administracji publicznej, będąc do tego prawnie zobowiązany nie podejmuje decyzji administracyjnej (pkt 1), postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3) lub innego niż określone w pkt 1-3 aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4). Rozpatrywana w niniejszej sprawie skarga nie spełnia wyżej wymienionych przesłanek tj. nie została wniesiona na organ administracji, który nie podejmuje nakazanych mu prawem czynności wymienionych wart. 3 § 2 pkt 1 - 4 PPSA. Wprawdzie rada powiatu jest organem administracji, jednakże rozpatrzenie przez ten organ skargi wniesionej w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm), który jest jednym z przepisów realizujących prawo obywatela do skargi zagwarantowane wart. 63 Konstytucji RP, powołanym w skardze na zarząd powiatu, nie następuje w takiej formie działania organów administracji, które zostały wymienione wart. 3 § 2 pkt 1 - 4 PPSA (podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 23 lipca 2001 r. sygn. akt II SAB 213/00, opubl. w elektronicznym zbiorze orzecznictwa LEX pod nr 54555). Informacja o sposobie załatwienia skargi (art. 237 § 3 kpa) jest jedynie czynnością materialno - techniczną. Ze względu na powyższe należy uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a w konsekwencji zgodnie z art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skargę odrzucić. Jak wynika z powyższego Sąd dostrzegł podstawę do odrzucenia skargi opierając się na samej treści pisma zawierającego ową skargę, a więc zaistniała sytuacja określona w art. 221 PPSA, wyłączająca możliwość żądania wniesienia opłaty od takiej skargi. Wobec tego należy uznać, iż błędnie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu. W sytuacji zatem, kiedy skarżący nie jest zobowiązany do uiszczenie wpisu w celu rozpoznania skargi, postępowanie o przyznanie prawa pomocy stało się bezprzedmiotowe, co zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 PPSA skutkuje jego umorzeniem