II SAB/Bd 29/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na bezczynność i przewlekłość postępowania [...] Inspektora [ ...] w przedmiocie nakazu zapewnienia odpowiedniej temperatury w pomieszczeniu postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 14 lutego 2025 r. [...] wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez [...] Inspektora [...] w przedmiocie nakazu zapewnienia odpowiedniej temperatury w pomieszczeniu. W ocenie skarżącego, organ – mimo upływu znacznego czasu od złożenia wniosku – nie podjął skutecznych działań mających na celu doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem, co w jego przekonaniu stanowi przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Strona wniosła o zobowiązanie organu do nakazania zarządcy budynku – [...] – zapewnienia temperatury min. 24 ºC w łazience w lokalu nr 1 przy ul. [...] w [...] w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, stwierdzenie że działalnie organu nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa, zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania oraz kwoty 10.000 zł na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że na wniosek skarżącego z dnia 20 listopada 2024 r. została przeprowadzona kontrola przez przedstawicieli [...] Inspektoratu [...] w dniu 9 stycznia 2025 r., a wyczerpująca odpowiedź w tej sprawie została udzielona skarżącemu w piśmie z dnia 17 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpatrywana skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi Sąd zobligowany jest ustalić, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 – dalej w skrócie, jako: "P.p.s.a."). Na podstawie tego przepisu sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres tej właściwości reguluje art. 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (§ 1), a kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg (katalog zawarty w § 2) na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 i 2707), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Z wymienionego przepisu wynika, iż wniesienie skargi na bezczynność organu administracji i przewlekłe prowadzenie postępowania jest możliwe tylko w przypadkach przewidzianych w punktach 1-4 artykułu 3 § 2 ustawy p.p.s.a. Skarga na bezczynność nie jest natomiast dopuszczalna w innych sprawach niż wymienione w punktach 1-4 artykułu 3 § 2 ustawy p.p.s.a. Należy przy tym zaznaczyć, iż bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ ma obowiązek podjąć działania w formie określonej prawem i w terminie określonym przez prawo lecz tego nie czyni. Dotyczy to zatem sytuacji gdy przepis prawa przewiduje działanie organu zaś organ jest w zwłoce gdyż w wymaganym terminie nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadzi postępowanie i nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu bądź czynności. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Pogląd taki wyraził wielokrotnie Naczelny Sąd Administracyjny, m.in. w wyroku w sprawie o sygn. akt I SAB 90/98 z dnia 5 lutego 1999 r., w wyroku w sprawie o sygn. akt IV S.A. 961/99 z dnia 13 czerwca 2001 r. oraz postanowieniu w sprawie o sygn. akt IV SAB 166/97 z dnia 2 czerwca 1998 r. Jak wynika z akt sprawy, [...] wniósł skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez [...]Inspektora [...] w przedmiocie "podjęcia czynności mających na celu zapewnienie odpowiedniej temperatury w łazience" zajmowanego przez niego lokalu mieszkalnego. Jak już wyżej podkreślono zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. rozpoznawanie skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego lub postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej. Skarga taka jest jednak dopuszczalna wyłącznie wówczas, gdy organ administracji ma obowiązek prowadzenia postępowania administracyjnego na podstawie przepisów prawa materialnego oraz procesowego, a mimo tego nie podejmuje w nim ustawowo przewidzianych czynności w należytym czasie lub czyni to w sposób przewlekły, tj. nieefektywny i pozorny. W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uznania, że w sprawie objętej wnioskiem skarżącego istniał obowiązek wszczęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego przez [...] Inspektora [...]. Jak wynika z art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.), organy nadzoru budowlanego sprawują kontrolę nad przestrzeganiem i stosowaniem przepisów tej ustawy oraz przepisów techniczno-budowlanych. Zakres kompetencji inspektorów obejmuje m.in. kontrolę zgodności wykonywanych robót budowlanych z przepisami, usuwanie nieprawidłowości w utrzymaniu obiektów budowlanych czy wydawanie decyzji w zakresie nakazu opróżnienia, zabezpieczenia lub rozbiórki obiektu. Nie mieści się natomiast w kompetencji inspektora [..] rozpatrywanie kwestii związanych z eksploatacją lokalu mieszkalnego, w tym dotyczących parametrów ogrzewania czy komfortu cieplnego użytkowników lokali. Problematyka ta może ewentualnie podlegać ocenie z punktu widzenia spełniania przez obiekt budowlany minimalnych wymagań technicznych, określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2022 r. poz. 1225 ze zm.), jednakże również i w tym zakresie interwencja organu nadzoru budowlanego następuje wyłącznie w sytuacjach, gdy stwierdzone nieprawidłowości mogą skutkować zagrożeniem życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska (art. 66 i 67 Prawa budowlanego). W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, aby wnioskowane działania organu miały charakter postępowania administracyjnego sensu stricto, zmierzającego do wydania decyzji władczej w indywidualnej sprawie administracyjnej. Wniosek skarżącego dotyczy bowiem warunków użytkowania lokalu, których ocena – w razie sporu – może być przedmiotem postępowania cywilnego (np. w sprawie o wykonanie obowiązków zarządcy, najemcy lub właściciela nieruchomości), a nie kontroli organu administracji publicznej w ramach przepisów prawa administracyjnego materialnego. Skarżący nie wskazał także żadnej konkretnej podstawy prawnej, z której wynikałby obowiązek wydania przez [...] aktu administracyjnego w tego rodzaju sprawie. Tym samym należy stwierdzić, że zakres skargi na bezczynność/przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ wyznaczają przepisy art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. w świetle których zaskarżenie bezczynności/przewlekle prowadzonego postępowania przez organ jest dopuszczalne, ale tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. W tym stanie rzeczy niniejsza sprawa nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego orzeczono, jak w p. II sentencji, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.