II SAB/Bd 295/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddziału Regionalnego w [...] w przedmiocie wydania decyzji w związku z zawiadomieniem o niedopuszczalności zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę. K. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddziału Regionalnego w [...] dotyczącą wydania decyzji w związku z zawiadomieniem z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] o niedopuszczalności zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W odpowiedzi na skargę Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddziału Regionalnego w [...] wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż stanowisko wierzyciela odnośnie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym wyraża się w formie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. W związku z powyższym brak było podstaw do wydania decyzji w sprawie. Prezes KRUS podkreślił, że postępowanie niniejsze nie jest objęte zakresem przedmiotowym określonym w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r. poz. 270 z późn.zm., dalej powoływanej jako "P.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmującą orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, określone powyżej w pkt 1-4a, nie może zatem ona dotyczyć innych aktów lub czynności. Podkreślić należy, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem wystąpienie określonej podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (do 31 grudnia 2003r.) w Warszawie w wyroku z dnia 13 czerwca 2001 r., sygn. akt IV SA 961/99 – w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji, w których podnoszone jest niewydanie decyzji administracji w terminie określonym w kpa, lub niepodjęcie czynności z zakresu administracji publicznej - kontrola sądu administracyjnego sprowadza się więc przede wszystkim do sprawdzenia, czy istotnie sprawa, w której skarżący zarzuca organowi administracji bezczynność podlega załatwieniu przez ten organ na drodze aktu administracyjnego (LEX nr 78938). W niniejszej sprawie skarżąca przedmiotem skargi uczyniła bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddziału Regionalnego w [...] w zakresie wydania decyzji w związku z "zawiadomieniem z dnia [...] maja 2008 r. nr [...]" o niedopuszczalności zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W związku z powyższym stwierdzić przyjdzie, że skarga na bezczynność organu w tym przedmiocie jest niedopuszczalna. W pierwszej kolejności wskazać należy, Iż wskazane przez skarżącą pismo (dołączone do skargi) w istocie stanowi postanowienie Dyrektora OR KRUS, stanowiące stanowisko wierzyciela wobec zgłoszonych przez skarżącą jako zobowiązana w postępowaniu egzekucyjnym zarzutów. Wynika to jednoznacznie z treści tego aktu jak również jego podstawy prawnej – art. 34 § 1 i 1a w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Na postanowienie to, zgodnie z przepisami ww. ustawy nie przysługuje zażalenie, co wskazano także w jego pouczeniu. Bezsprzecznie zatem tego typu postanowienie w postępowaniu egzekucyjnym nie może stanowić przedmiotu skargi do sadu administracyjnego, ani też konsekwentnie niedopuszczalne jest wnoszenie w tej sprawie skargi na ewentualną bezczynność organu (wierzyciela) - art. 3 § 1 pkt 3 i 8 P.p.s.a. Ponadto, co zasadnie podniósł w odpowiedzi na skargę organ, w sprawach dotyczących decyzji Prezesa KRUS przewidziano drogę postępowania przed sądem powszechnym. Wobec powyższego, uznając że skarga jest niedopuszczalna Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.