II SAB/Bd 3/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Tadeusz G. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. w przedmiocie nie wydania rozstrzygnięcia postanawia odrzucić skargę. Tadeusz G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. w przedmiocie nie wydania rozstrzygnięcia. Pismem z dnia 24 stycznia 2007 r. Sąd wezwał skarżącego do udzielenia informacji, czy złożył zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ, który skarży. W odpowiedzi na wezwanie w piśmie z dnia 2 lutego 2007 r. skarżący oświadczył, iż składał zażalenie do organu wyższego stopnia czego dowodem są zażalenia z dnia 29 grudnia 2006 r., z dnia 3 stycznia 2007 r. oraz z dnia 23 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W przypadku skargi na bezczynność środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm. – zwanej dalej "kpa"), które powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Na wstępie należy zauważyć, iż zażaleniem o którym mowa w art. 37 kpa nie będą zażalenia wskazane przez skarżącego z dnia 3 stycznia 2007 r. oraz z dnia 23 stycznia 2007 r. Zażalenie z dnia 3 stycznia 2007 r. adresowane do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. jest zażaleniem na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. z dnia [...] 2007 r., nr [..]. Natomiast zażalenie z dnia 23 stycznia 2007 r. dotyczy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. Ewentualnie za zażalenie o którym mowa w art. 37 kpa można uznać zażalenie skarżącego z dnia 29 grudnia 2006 r. adresowane do Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. zawierające prośbę o spowodowanie załatwienia jego spraw przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W związku z powyższym wniesienie skargi na bezczynność możliwe jest co do zasady dopiero po otrzymaniu postanowienia będącego rozstrzygnięciem zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, z zachowaniem terminu o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. liczonego od dnia otrzymania tegoż postanowienia. Natomiast w przypadku braku reakcji organu wyższego stopnia dopuszczalne jest złożenie skargi, za pośrednictwem organu, do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia, w którym upłynął maksymalny dwumiesięczny termin przewidziany w art. 35 § 3 kpa dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. W niniejszej sprawie skarżący wprawdzie złożył na podstawie art. 37 kpa zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie ale wniósł je do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. a nie do organu wyższego stopnia, którym w tym przypadku jest [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. Wprawdzie w aktach brak jest dokumentu potwierdzającego datę złożenia zażalenia to jednak biorąc pod uwagę fakt, iż zażalenie zostało sporządzone w dniu 29 grudnia 2006 r. to za najwcześniejszą datę złożenia zażalenia można przyjąć dzień 29 grudnia 2006 r. Z uwagi na powyższe uznać należy, iż maksymalny dwumiesięczny termin na rozpoznanie zażalenia skarżącego rozpoczął bieg dopiero w dniu 29 grudnia 2006 r. a zakończy bieg z dniem 28 lutego 2007 r. Należy jednak wskazać, że z uwagi na fakt, iż zażalenie zostało złożone do niewłaściwego organu to miesięczny termin na załatwienie sprawy rozpoczął bieg w dniu przekazania sprawy do właściwego organu a więc po 29 grudnia 2006 r. tym samym termin do jego załatwienia odpowiednio się przedłużył. W niniejszej sprawie skarżący jeszcze przed upływem terminu do załatwienia zażalenia złożył w dniu 10 stycznia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność. W tym stanie rzeczy, Sąd uznał skargę za przedwczesną i stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną odrzucił.