II SAB/Bd 30/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędziowie: sędzia WSA Renata Owczarzak sędzia WSA Krzysztof Gruszecki (spr.) Protokolant Agnieszka Jagiełłowicz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 lipca 2006 r. sprawy ze skargi T. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie zaniechania rozpoznania zażalenia oddala skargę T. P. w skardze z dnia 3 kwietnia 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wskazał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. od wniesienia przez stronę zażalenia w dniu 19 grudnia 2005 r. do dnia wydania postanowienia z dnia [...] 2006 r. sygn. akt [...] pozostawało w bezczynności. Skarżący wywodzi, iż organ prowadzący postępowanie nie załatwił sprawy w terminie, a zatem naruszył przepis art.35 Kodeksu postępowania administracyjnego, będąc nadto zobowiązanym do wyznaczenia dodatkowego terminu, czego nie uczynił. Skarżący przywołuje również argumentację dotycząca prowadzonego postępowania w przedmiocie wymiany prawa jazdy. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: (Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, która obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych wart. 3 § 2 pkt 1 do 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. W orzecznictwie sądów administracyjnych ( por. wyrok NSA z dnia 16 października 2000 r., IV SA 105/00, LEX nr 53462 ) przyjmuje się, że w sprawach skarg na bezczynność organu administracji publicznej Sąd rozpoznaje skargę według stanu sprawy z daty orzekania, tj. ściślej z daty zamknięcia rozprawy poprzedzającej orzekanie. Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ mimo obowiązku wynikającego z obowiązujących przepisów prawa nie podjął stosownych działań. Generalnie instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie i służy przeciwdziałaniu przewlekłości postępowania organów administracji publicznej. W tego typu sprawach Sąd orzeka biorąc pod uwagę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. W oparciu o orzecznictwo sądowe, przyjmuje się, iż w sprawach skargi na bezczynność, odmiennie niż w przypadkach skargi na akty prawne, rozstrzyga się według stanu taktycznego na dzień orzekania. Oznacza to, iż uwzględnienie przez Sąd skargi na bezczynność jest możliwe tylko wówczas gdy akt administracyjny został wydany już po wniesieniu skargi do sądu. Z załączonych do sprawy akt administracyjnych wynika, iż organ uznał zażalenie z dnia 17 grudnia 2005 r. za nieuzasadnione, a odpis postanowienia został skutecznie doręczony stronie w dniu 7 marca 2006 r. i nastąpiło to przed skonstruowaniem skargi i wniesieniem jej do Sądu. Zatem już w chwili złożenia skargi do Sądu organ nie pozostawał w bezczynności, co skutkuje oddaleniem na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozbawionej uzasadnionych podstaw skargi.