II SAB/Bd 31/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na bezczynność [...] Inspektora Sanitarnego w B. w przedmiocie choroby zawodowej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 25 lutego 2012 r. A. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność [...] Inspektora Sanitarnego w B. w przedmiocie choroby zawodowej. W skardze podniesiony został zarzut zaniedbania przez wskazany organ obowiązków służbowych w przedmiocie choroby zawodowej w zakresie dotyczącym zajmowanego przez skarżącą stanowiska [...]od [...] lutego [...]r. do [...] maja [...]r. W związku z nieprecyzyjnym określeniem przedmiotu zaskarżenia skarżąca, zarządzeniem z dnia 2 kwietnia 2012r. wezwana została we wskazanym terminie do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie na czym konkretnie polegała bezczynność skarżonego organu, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie przesłana A. J. na wskazany przez nią adres (ul. [...] B.), nie została przez skarżącą podjęta i po jej dwukrotnym awizowaniu w dniach 6 kwietnia 2012r. i 16 kwietnia 2012r., została zwrócona nadawcy i pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia. Pismem z 12 kwietnia 2012r. skarżąca złożyła do sądu uchwałę nr [...] Rady Miasta B. z dnia [...] grudnia 2011r. , a następnie w uzupełnieniu pisma z 12 kwietnia 2012r. skarżąca złożyła zawiadomienie o popełnieniu przez [...] Inspektora Sanitarnego w B. przestępstwa polegającego na niedopełnieniu obowiązków służbowych i przekroczenia swoich uprawnień. W odpowiedzi na skargę [...] Inspektor Sanitarny w B. wniósł o jej oddalenie, wskazując na przebieg postępowania administracyjnego w sprawie skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W niniejszej sprawie, skarżąca składając skargę na bezczynność organu, nie wskazała w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości na czym polegała bezczynność organu – czy zatem organ, zdaniem skarżącej mimo istniejącego w okolicznościach danej sprawy obowiązku, nie wydał decyzji, postanowienia czy też aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Wskazać należy, że bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. W literaturze przyjmuje się ponadto, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności. W sprawie niniejszej zwrócić uwagę należy na okoliczność, iż przesyłka zawierająca wezwanie do doprecyzowania skargi, pomimo przesłania jej na adres przez skarżącą wskazany nie została przez skarżącą odebrana, wziąć jednak pod uwagę należy treść pism skarżącej z dnia 12 kwietnia 2012r. i z dnia 20 kwietnia 2012r., jako pism zawierających ewentualne doprecyzowanie skargi w sposób umożliwiające jej rozpoznanie. Podkreślenia wymaga, że wskazanie konkretnego przedmiotu zaskarżenia jest o tyle istotne, że sąd, mimo iż granicami skargi związany nie jest, może orzekać jedynie w granicach danej sprawy, obowiązkiem strony skarżącej jest zatem dokładne wskazanie przedmiotu zaskarżenia. Zwrócić zatem uwagę należy, że w żadnym z nadesłanych przez skarżącą nie znajdują się informacje, które w sposób niebudzący wątpliwości pozwolą na wyodrębnienie przedmiotu zaskarżenia, skarżąca powinna była bowiem wskazać na czym polegała bezczynność organu administracji publicznej, jako organu zobowiązanego do wydania decyzji, postanowienia czy też aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Składanie bowiem skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. Konieczne jest w związku z tym zbadanie czy skarżony organ zobowiązany był, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, do wydania decyzji lub postanowienia, czy też podjęcia stosownej czynności. W niniejszej sprawie nie sposób jest jednak dokonać merytorycznej oceny skargi, z uwagi na nie określenie przez skarżącą przedmiotu zaskarżenia. Nie jest zatem precyzyjne, czy skarżąca domaga się wydania przez organ określonej decyzji, czy też dokonania konkretnej czynności, czy skarży może niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 czerwca 2005r., wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 134/05. Zwrócić uwagę należy, że zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny, z pism skarżącej jednakże takie żądanie nie wynika. Wskazać trzeba również, iż organami właściwymi do zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa są właściwe organy ścigania. Biorąc zatem pod uwagę okoliczność, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi zgodnie z wezwaniem, co uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie skargi, Sąd na podstawie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami, orzekł jak w sentencji postanowienia.