II SAB/Bd 35/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.M., A.B. oraz J.B. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie reakcji właściciela na bezprawne przejęcie dzierżawionego gruntu postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 maja 2011r. K.M., A.B. i J.B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie reakcji właściciela na bezprawne przejęcie dzierżawionego gruntu. Jak wynika z odpowiedzi na skargę udzielonej przez Prezydenta Miasta [...], organ ten wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. W sprawie stanowiącej przedmiot rozpoznania skarga złożona została na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie braku reakcji Urzędu Miasta [...] na zdaniem skarżących bezprawne przejęcie dzierżawionego od Gminy Miasta [...] gruntu położonego przy ul. W. [...] w [...] przez osobę wspólnie ze skarżącymi dzierżawiącą ww. nieruchomość. Jak zostało powyżej podniesione, skarga na bezczynność organu przysługuje jedynie w sprawach, w których wydawane są decyzje i postanowienia administracyjne, a także podejmowane są akty lub czynności, których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. Przedmiotem skargi na bezczynność nie można zatem uczynić braku podjęcia przez organ działań zmierzających do zrealizowania roszczeń strony o charakterze cywilnoprawnym, sądy administracyjne nie są bowiem właściwe w sprawach cywilnych, należących do kognicji sądów powszechnych. W tym stanie rzeczy, z uwagi na niewłaściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.