II SAB/Bd 35/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na bezczynność Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Nieruchomości Rolnych w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku dotyczącego nabycia w drodze pierwszeństwa nieruchomości rolnej przejętej przez Skarb Państwa postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia [...] lutego 2003 r. P. M. wystąpił do Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa w [...] o rozpoznanie wniosku dotyczącego nabycia w drodze pierwszeństwa nieruchomości rolnej przejętej przez Skarb Państwa, a stanowiącej uprzednio przedmiot własności jego ojca – H. M. Akta sprawy wskazują na bogatą korespondencję pomiędzy skarżącym, a organami administracji publicznej odpowiedzialnymi za zarząd i gospodarowanie nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, którą wieńczy skarga wniesiona pismem z dnia [...] lutego 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W treści tego pisma procesowego skarżący wskazał, że na podstawie art. 227 K.p.a. wnosi skargę na bezczynność Agencji Nieruchomości Rolnych w [...] w sprawie rozpoznanie wniosku dotyczącego nabycia w drodze pierwszeństwa nieruchomości rolnej przejętej przez Skarb Państwa. W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 24 kwietnia 2012 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dowodu wyczerpania trybu wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, do organu wyższego stopnia – art. 37 K.p.a. Pismem z dnia 7 maja 2012 r. skarżący przesłał kserokopię pism zatytułowanych "skarga", skierowanych do Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych w [...] (z dn. [...].10.2011 r.) oraz do Ministra Rolnictwa (z dn. [...].10.2012 r.), w których jednoznacznie wnoszący je wskazał ich podstawę prawną jako art. 227 K.p.a., zaś przedmiotem uczynił "działalność Agencji Nieruchomości Rolnych". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Podkreślić należy, że stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej "p.p.s.a."), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem (w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r., nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 6, poz. 18) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z analizy akt rozpoznawanej sprawy skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Dyrektora Agencji Nieruchomości Rolnych w [...] w sprawie rozpoznanie wniosku dotyczącego nabycia w drodze pierwszeństwa nieruchomości rolnej przejętej przez Skarb Państwa, nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa – nie wystąpił do organu wyższego stopnia z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Przy czym zaznaczyć należy, że przedstawione przez skarżącego w odpowiedzi na wezwanie z dnia[...]kwietnia 2012 r. pismo z dnia [...]maja 2012 r., zawierające jako kserokopie pisma skierowane do Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych w [...] (z dn. [...].10.2011 r.) oraz do Ministra Rolnictwa (z dn. [...].10.2012 r.), nie świadczy o spełnieniu wymogu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 37 § 1 kpa, gdyż analiza treści tych pism prowadzi do wniosku, że strona skarżąca podnosi wobec Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Nieruchomości Rolnych w [...] szereg zarzutów osadzonych normatywnie na regulacji przepisów działu VIII Kpa, tj. art. 227 i następne. Wskazuje na to w szczególności treść żądania zawarta w skardze jak i w uprzednich pismach procesowych, sprowadzająca się do zarzucenia organowi biurokratycznego prowadzenia w sprawie postępowania. Podkreślić należy, że w myśl art. 227 Kpa przedmiotem skargi powszechnej może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie spraw. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany został pogląd, że skarga z art. 227 Kpa jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym jednak podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2000 r., sygn. akt III SAB 108/99, LEX nr 48017). W konsekwencji należy więc przyjąć, że bezczynność w postępowaniu dotyczącym skargi powszechnej nie może być również przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną, należało odrzucić.