II SAB/Bd 37/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krzysztof Gruszecki po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. T. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza granicami RP postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] września 2007 r. zatytułowanym "zażalenie" Z. T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza granicami RP. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącą środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- zwanej dalej "p.p.s.a.") skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm. - zwanej dalej "kpa"). Zażalenie to powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Jak wynika z pisma skarżącej z dnia [...] listopada 2007 r., w związku z bezczynnością Wojewody [...], składała ona zażalenie do Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie, a obecnie złożyła odwołanie do Ministra Skarbu Państwa w Warszawie. Informacja powyższa świadczy o tym, iż strona skarżąca nie wyczerpała w niniejszej sprawie środków zaskarżenia. Należy wskazać bowiem, iż organem wyższego stopnia w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczpospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 169, poz. 1418; z późn. zm.) jest minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, a więc to do niego nie zaś do Rzecznika Praw Obywatelskich skarżąca winna była wystąpić z zażaleniem, by wyczerpać tryb określony w przepisie art. 37 k.p.a.. Z oświadczenia skarżąca wynika wprawdzie, iż zwracała się ona do Ministra Skarbu Państwa, jednak, jak wynika z akt sprawy pismo to nie stanowiło zażalenia na bezczynność Wojewody [...] a stanowiło odwołanie od decyzji tegoż organu z dnia [...] października 2007r., nr [...] o odmowie potwierdzenia prawa do rekompensaty. W tym stanie rzeczy, wobec nie wyczerpania środków zaskarżenia, Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną odrzucił.