II SAB/Bd 37/16

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2016-08-25

Skład orzekający: Elżbieta Piechowiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowe w sprawie skargi na bezczynność organu administracji publicznej podlega umorzeniu, jeśli organ ten, po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpoznaniem przez sąd, podjął czynność, której domagała się strona?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowe w sprawie skargi na bezczynność organu administracji publicznej podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, gdy organ, po wniesieniu skargi, lecz przed jej rozpoznaniem przez sąd, podejmie czynność lub wyda akt, których domagała się strona. W takiej sytuacji organ przestaje tkwić w bezczynności, a postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe. Zwrot kosztów postępowania przysługuje skarżącemu od organu w przypadku uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący K. G. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wskazując na naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżący domagał się zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku w określonym terminie. Po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpoznaniem przez sąd, organ udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego, uznając, że wynagrodzenie radcy prawnego stanowi informację publiczną. W związku z tym organ wniósł o umorzenie postępowania.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zasądzono od Prezydenta Miasta na rzecz skarżącego K. G. kwotę tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Prezydenta Miasta na rzecz skarżącego K. G. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, Skarżący – K. G. reprezentowany przez pełnomocnika A. T. w dniu [...] marca 2016 r. (data stempla pocztowego), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W skardze wskazując na naruszenie przez organ art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2011 r. o dostępie do informacji publicznej i art. 16 ust. 1 wskazanej ustawy przez ich niezastosowanie pomimo, iż objęte żądaniem wniosku dane stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej i wniósł o: - zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej w zakresie sposobu realizowania obsługi prawnej M. G. – co do podania kosztu utworzenia/funkcjonowania w ujęciu miesięcznym etatu rady prawnego w Urzędzie M. G., w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, - stwierdzenie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, - zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania w kwocie [...]zł - skierowanie sprawy do postępowania uproszczonego na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. albowiem skarżący rezygnuje z rozprawy oraz w przypadku uwzględnienia skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. skarżący wniósł o umorzenie postępowania oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania lub o oddalenie skargi w całości podnosząc, że skarga została uwzględniona w trybie art. 57 ust. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i w dniu 31 marca 2016 r. skierowane zostało pismo do wnioskodawcy, w którym organ przyjął, że wynagrodzenie radcy prawnego stanowi informację publiczną jak również miesięczny koszt utworzenia/funkcjonowania etatu radcy prawnego stanowi informację publiczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - zwanej dalej p.p.s.a., skarga na bezczynność organu administracji przysługuje w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1 - 3 p.p.s.a.) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty (inne niż decyzje i postanowienia) lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.),a także na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.). Zgodnie z art. 161 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Wskazać należy, że stosownie do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi. Jeśli zatem do daty orzekania przez sąd, organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on tkwić w bezczynności. Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się więc bezprzedmiotowe i dlatego podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 812/08). W przedmiotowej sprawie zaskarżony organ dokonał czynności, jakiej domagał się skarżący. Po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność, a przed jej rozpoznaniem przez Sąd, Prezydent Miasta udzielił skarżącemu odpowiedzi na wystosowany wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W tej sytuacji brak jest podstaw do zobowiązania zaskarżonego organu do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2015 r., bowiem wniosek ten został już przez zaskarżony organ rozpoznany. Rozpoznanie przez zaskarżony organ wniosku z dnia [...] grudnia 2015 r., oznacza, że organ ten przestał tkwić w bezczynności, co czyni bezprzedmiotowym niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne, a zatem podlega ono umorzeniu. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia Uwzględnienie skargi przez organ czyni ponadto zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie, bowiem z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 tej ustawy. W niniejszej sprawie do kosztów tych, na mocy art. 205 § 2 P.p.s.a. należy zaliczyć kwotę [...]zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego, koszty wynagrodzenia adwokata - w kwocie [...]zł, [...] zł opłata skarbowa od pełnomocnictwa dla adwokata, [...] zł – koszty przesłania pocztą skargi na bezczynność organu. O kosztach tych orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło