II SAB/Bd 38/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krzysztof Gruszecki po rozpoznaniu w dniu 3 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Władysława M. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie dostępu do drogi publicznej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 25 kwietnia 2006 r. Władysław M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie dostępu do drogi publicznej. Pismem z dnia 4 lipca 2006 r. Sąd wezwał skarżącego do udzielenia informacji, czy złożył on zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, pod rygorem uznania, że takiego zażalenia nie złożył. Wezwanie doręczono skarżącemu dnia 7 lipca 2006 r. ( dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 10). Na podstawie akt sprawy ustalono, że skarżący nie udzielił stosownej informacji w zakreślonym, siedmiodniowym terminie, który w stosunku do niego upłynął bezskutecznie z dniem 14 lipca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późno zm.)- zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W przypadku skargi na bezczynność środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa wart. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późno zm.) - zwanej dalej kpa, które powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wobec nieudzielania przez skarżącego odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 4 lipca 2006 r. Sąd uznał, iż skarżący nie złożył zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 kpa i tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia. W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną Sąd odrzucił.