II SAB/Bd 38/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.U. na bezczynność [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w przedmiocie nie podjęcia czynności kontrolnych w związku z zagrożeniem bezpieczeństwa i trwałości konstrukcji budynku mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca B.U. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w przedmiocie nie podjęcia czynności kontrolnych w związku z zagrożeniem bezpieczeństwa i trwałości konstrukcji budynku mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o oddalenie skargi podnosząc, iż zarzut bezczynności jest bezzasadny, bowiem przeprowadzone przez niego kontrole oraz kontrola Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie potwierdziły zarzutu zagrożenia bezpieczeństwa konstrukcji wybudowanego obiektu, a wobec rzeczoznawcy sporządzającego dla inwestora ekspertyzę toczy się wszczęte przez Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej postępowanie wyjaśniające. Odpowiadając na wezwanie sądu o udzielenie informacji dotyczącej zachowania trybu określonego w art. 37 § 1 K.p.a., który warunkuje dopuszczalność wniesienia skargi na bezczynność do sądu administracyjnego, skarżąca pismem z dnia [...] listopada 2007 r. przedstawiła dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, załączając jednocześnie kserokopię protokołu nr [...] z przyjęcia interesantów przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie skarg i wniosków z dnia [...] marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżania, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy), zaś zgodnie z art. 52 § 3, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem jej do sądu wezwać właściwy organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym albo zwrócenie się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Art. 37 ust. 1 K.p.a. stanowi, że na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Oznacza to, że w każdym przypadku przed wniesieniem skargi na bezczynność organu konieczne jest uprzednie złożenie zażalenia, o którym mowa w art. 37 ust. 1 K.p.a. Dopiero po otrzymaniu postanowienia będącego rozstrzygnięciem tak wniesionego zażalenia możliwe jest, z zachowaniem trzydziestodniowego terminu, wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Analiza akt niniejszej sprawy wskazuje, że skarżąca nie złożyła zażalenia w trybie art. 37 ust 1 K.p.a., co wynika bezpośrednio z treści załączonego przez stronę pisma - kserokopii protokołu nr [...] z przyjęcia interesantów przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie skarg i wniosków z dnia [...] marca 2007 r., które w odpowiedzi na wezwanie sądu do udokumentowania zachowania przesłanek dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność, zostało przez nią dostarczone. Treść tego pisma nie stanowi bowiem określonego przepisem art. 37 K.p.a. zażalenia wniesionego do organu administracji publicznej wyższego stopnia na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.